Reklama

Jakie kary dla niesolidnego płatnika zaliczek na podatek

Skutkiem nieprawidłowości w rozliczeniach jest nie tylko konieczność zapłaty niepobranego na czas podatku z odsetkami. Na płatnika może też być nałożona grzywna na mocy kodeksu karnego skarbowego

Publikacja: 19.09.2011 03:00

Za niepobranie zaliczek lub niewpłacenie podatku na konto urzędu skarbowego płatnicy ponoszą odpowiedzialność karnoskarbową.

W myśl art. 77 § 1 kodeksu karnego skarbowego (k.k.s.) płatnik, który nie wpłaca pobranego podatku w terminie na rzecz właściwego organu, podlega grzywnie (a w niektórych przypadkach karze pozbawienia lub ograniczenia wolności).

Takie same kary grożą również płatnikowi, który nie pobrał podatku albo pobrał go, ale w kwocie niższej od należnej. W zależności od konkretnego przypadku czyny te mogą stanowić przestępstwo lub wykroczenie skarbowe.

Kiedy przestępstwo, a kiedy wykroczenie

Przestępstwo skarbowe to czyn zabroniony przez kodeks pod groźbą grzywny określonej w stawkach dziennych (od 10 do 720, przy czym stawka dzienna nie może być niższa od 1/30 części minimalnego wynagrodzenia ani też przekraczać jej 400-krotności), kary ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności.

Reklama
Reklama

Wykroczenie skarbowe z kolei to czyn zabroniony przez kodeks pod groźbą grzywny określonej kwotowo (od 1/10 do 20-krotności minimalnego wynagrodzenia), jeżeli kwota uszczuplonej lub narażonej na uszczuplenie należności publicznoprawnej albo wartość przedmiotu czynu nie przekracza pięciokrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia w czasie jego popełnienia (obecnie 6930 zł; 5 x 1386 zł). Wykroczeniem skarbowym jest także inny czyn zabroniony, jeżeli kodeks tak stanowi.

Odpowie pomocnik...

Z kodeksu karnego skarbowego wynika, że odpowiedzialność karną może ponieść tylko osoba fizyczna. Dlatego że tylko jej można przypisać winę. Jeśli zatem w grę będzie wchodziła odpowiedzialność osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, zastosowanie znajdzie art. 9 § 3 k.k.s.

Mówi on, że za przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe odpowiada, jak sprawca, także ten, kto na podstawie przepisu prawa, decyzji właściwego organu, umowy lub faktycznego wykonywania zajmuje się sprawami gospodarczymi, w szczególności finansowymi, osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, której odrębne przepisy przyznają zdolność prawną.

...ale i tak zapłaci przedsiębiorca

Oznacza to, że np. w spółkach – gdy są one płatnikami – konieczne jest wyznaczenie osób, do których obowiązków będzie należało obliczanie i pobieranie podatków oraz terminowe wpłacanie organowi podatkowemu pobranych kwot.

Co więcej osoby te należy zgłosić do urzędu skarbowego w terminie wyznaczonym do pierwszej wpłaty, a w razie zmiany wyznaczonej osoby – w terminie 14 dni od dnia, w którym jej dokonano. Zobowiązują do tego przepisy op.

Gdy mimo to osób takich spółki nie wyznaczą, poniosą odpowiedzialność również za to na podstawie art. 79 § 1 k.k.s. (zgodnie z nim płatnik, który nie wyznacza w wymaganym terminie osoby, do której obowiązków należy obliczanie i pobieranie podatków oraz terminowe wpłacanie organowi podatkowemu pobranych kwot, lub nie zgłasza właściwemu miejscowo organowi podatkowemu wymaganych danych takiej osoby, podlega grzywnie za wykroczenie skarbowe).

Reklama
Reklama

Aby takie osoby poniosły odpowiedzialność z k.k.s., konieczne jest przypisanie im winy. Osoby takie będą odpowiadały – z mocy art. 9 § 3 k.k.s. – również, gdy zostaną wyznaczone do rozliczania podatku przez osoby fizyczne.

Ale uwaga! To, że osoby te mogą ponieść odpowiedzialność z k.k.s., nie oznacza jeszcze, że płatnik może spać spokojnie. Do zapłaty niepobranych zaliczek powiększonych o odsetki nadal zobowiązany będzie płatnik. Zobowiązują go do tego przepisy op (art. 26a i 30).

Jak orzekł bowiem WSA w Warszawie w wyroku z 15 listopada 2005 (III SA/Wa 1077/05), przed organem skarbowym za zobowiązania podatkowe odpowiada wyłącznie przedsiębiorca.

Jego stosunki z zatrudnioną na zlecenie księgową nie mają znaczenia. Podatnik nie ma podstaw do obciążania odpowiedzialnością innej osoby również wtedy, gdy twierdzi, że nadużyła ona zaufania, prowadząc firmę w ramach pomocy rodzinnej (wyrok NSA z 15 lutego 2001, III SA 2842/99). W takiej sytuacji może ona – co najwyżej – ponieść odpowiedzialność wobec podatnika na drodze cywilnej.

14  dni

ma płatnik na poinformowanie urzędu skarbowego o zmianie wyznaczonej osoby, do której obowiązków należy obliczanie i pobieranie podatków oraz terminowe wpłacanie organowi podatkowemu pobranych kwot

Reklama
Reklama
Podatki
APA: uprzednie porozumienia cenowe narzędziem odliczania kosztów
Podatki
Podatek u źródła trochę łagodniejszy
Podatki
NSA: ulga na złe długi nie narusza prawa unijnego
Podatki
Ulga na złe długi: kończą się terminy na odzyskanie VAT
Materiał Promocyjny
Dove Self-Esteem: Wsparcie dla nastolatków
Reklama
Reklama
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
Reklama
Reklama