Wulkanizacja opon opodatkowana za granicą

Potwierdziła to Izba Skarbowa w Warszawie w interpretacji z 22 lutego 2011 (IPPP3/443-1234/10-2/IB).

Podatnik prowadzi działalność gospodarczą w zakresie naprawy samochodów i sprzedaży części do pojazdów mechanicznych. W jej ramach m.in. wymienia klocki hamulcowe, wulkanizuje opony, naprawia zawieszenie. Wszystkie te czynności wykonywane są na terenie zakładu znajdującego się w Polsce.

Przedsiębiorca zamierza świadczyć swoje usługi dla podmiotów zagranicznych (m.in. z Ukrainy, Białorusi czy Litwy). Chodzi tu głównie o firmy, których pojazdy wjeżdżają do Polski w celu wykonywania usług transportowych. We wniosku o wydanie interpretacji pytał, jaką stawkę VAT należy stosować do tych usług i jaki jest właściwy sposób ich dokumentowania.

Jego zdaniem usługi naprawy pojazdów w opisanym zakresie, świadczone na rzecz przedsiębiorców zagranicznych, nie podlegają VAT w Polsce, ale w kraju siedziby usługobiorcy, także w sytuacji  gdy wykonywane są na terenie Polski. Wykonanie usług należy udokumentować fakturą VAT.

Izba skarbowa zgodziła się z tym. Stwierdziła, że te usługi nie będą opodatkowane na terytorium Polski, lecz w krajach sąsiedzkich.

Miejscem ich świadczenia w rozumieniu przepisów o VAT jest bowiem miejsce siedziby kontrahentów. Należy je  udokumentować fakturą zawierającą dane określone w § 5 rozporządzenia ministra finansów w sprawie wystawiania faktur (z wyjątkiem stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem).

Autor jest konsultantem w Zespole Zarządzania Wiedzą PwC

Komentuje:

Maciej Bujan, konsultant w Dziale Prawnopodatkowym PwC

Zgodnie z ustawą o VAT opodatkowane jest odpłatne świadczenie usług na terytorium Polski.

Choć usługi będące przedmiotem interpretacji zostaną fizycznie wykonane w Polsce, to dla celów VAT miejscem ich świadczenia (gdy są wykonywane na rzecz przedsiębiorców) jest kraj, w którym usługobiorca posiada siedzibę swojej działalności gospodarczej, o ile nie nabywa ich dla celów osobistych. Stanowisko izby jest więc słuszne.

Jeśli chodzi o weryfikację statusu usługobiorcy (tj. faktu  prowadzenia przez niego działalności gospodarczej) oraz ustalenia przeznaczenia nabywanych usług (tj. faktu nabywania ich na cele biznesowe), pomocne będą przepisy rozporządzenia wykonawczego Rady Unii Europejskiej 282/2011 z 15 marca 2011, które wejdzie w życie 1 lipca tego roku.

Zgodnie z jego art. 18 ust. 3 usługodawca ma prawo uznać nabywcę usługi spoza Unii Europejskiej za przedsiębiorcę, jeśli

- uzyska od niego odpowiednie zaświadczenie (takie jak wymagane przy wniosku o zwrot VAT) lub też dysponuje jego numerem VAT (albo jego odpowiednikiem) bądź też innym dowodem potwierdzającym status nabywcy oraz

- zweryfikuje przedstawione dane.

Jeśli chodzi o ustalenie charakteru, w jakim działa nabywca usług (tj. weryfikację, czy nabywa je dla celów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, czy dla celów prywatnych), usługodawca może uznać, że usługi są wykonywane dla celów działalności gospodarczej usługobiorcy, jeśli ten przekazał mu swój indywidualny numer identyfikacyjny VAT (lub podobny numer) i usługodawca nie ma odmiennych informacji w tym zakresie (np. ze względu na charakter świadczonych usług).

Ponadto z opisu sprawy wynika, że podatnik w ramach prowadzonej działalności wykonuje sprzedaż detaliczną części do samochodów. Zakładając zatem, że np. wymiana opon obejmowałaby również sprzedaż nowych opon, trzeba by się zastanowić, czy nie należałoby raczej traktować tego jako dostawy towarów, która podlega VAT w Polsce.

Nie jest to jednak oczywiste, co pokazuje ostatnie orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z 10 marca 2011 w sprawie Manfred Bog (C-497/09). ETS odniósł się w nim do transakcji złożonych (tj. takich, w których świadczenie ma zarówno materialny, jak i usługowy charakter).

Uznał, że odpowiednia klasyfikacja takich złożonych świadczeń – jako dostawy towarów lub świadczenia usług – uzależniona jest od ich dominującego, z punku widzenia nabywcy, elementu.

O orzeczeniu Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z 10 marca 2011 w sprawie Manfred Bog (C-497/09) pisaliśmy w artykule:

Kiedy katering będzie dostawą, a kiedy świadczeniem usługi