[b]Tak wynika z interpretacji Izby Skarbowej w Warszawie z 14 stycznia 2011 r. (IPPB2/415-929/10-4/MS1).[/b]
Pracownicy spółki doradztwa podatkowego zatrudnieni na podstawie umowy o pracę w ramach swoich obowiązków służbowych sporządzają prawne i podatkowe opinie i analizy, które wypełniają kryteria uznania za utwór w świetle przepisów prawa autorskiego.
Umowy o pracę nie przewidują specjalnego wynagrodzenia za przekazanie praw autorskich pracodawcy, jest ono wyliczane na podstawie precyzyjnie określonej ilości czasu faktycznie poświęconego pracy twórczej.
Spółka powzięła wątpliwość, czy w związku z tym może zastosować w stosunku do swoich pracowników, jako twórców w rozumieniu ustawy Prawo autorskie, podwyższone 50-proc. koszty uzyskania przychodu – do tej części ich pracy, której wynikiem jest powstanie utworu w rozumieniu prawa autorskiego.
Zdaniem spółki nie można twierdzić, że świetle art. 22 ust. 9 pkt 3 [link=http://akty-prawne.rp.pl/Dokumenty/Ustawy/2010/DU2010Nr%2051poz%20307a.asp]ustawy o PIT[/link] część wynagrodzenia związana z wykonywaniem czynności objętych prawami autorskimi musi być dokładnie wskazana w umowie o pracę.
Izba skarbowa uznała, że to nieprawidłowe stanowisko. W uzasadnieniu stwierdziła, że nie został spełniony warunek zawarcia w umowie o pracę uregulowań o przeniesieniu praw do korzystania z danego utworu a także rozróżnienia wynagrodzenia należnego pracownikowi na część związaną z korzystaniem z praw autorskich i część związaną z wykonywaniem typowych obowiązków pracowniczych.
Zatem, zdaniem organu, spółka nie ma podstaw do zastosowania wobec swoich pracowników podwyższonych kosztów uzyskania przychodów.
Czytaj więcej
Czy nabycie samochodu może być tak proste, jak zamówienie sprzętu online? O tym, jak wygląda transformacja tego sektora oraz jak należy odpowiedzie...
[i]Autorka jest konsultantką w Zespole Zarządzania Wiedzą PwC[/i]
[ramka][b]Komentuje Renata Smolak, konsultantka w Dziale Prawnopodatkowym PwC[/b]
Możliwość zastosowania przez twórców podwyższonych kosztów uzyskania przychodów wynika z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT.
Skorzystać z niej mogą również pracownicy, którzy w ramach stosunku pracy wykonują utwory w rozumieniu prawa autorskiego, co wynika z art. 12 ust. 1 tego prawa. Przepis ten mówi, że gdy pracownik w ramach obowiązków pracowniczych wykonywanych na podstawie stosunku pracy tworzy utwory, pracodawca nabywa prawa majątkowe do tych utworów z chwilą ich przyjęcia, o ile ustawa lub umowa o pracę nie stanowią inaczej.
Zatem warunkiem decydującym o zastosowaniu zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodów jest tworzenie przez pracownika utworu w rozumieniu prawa autorskiego, który zostanie przez pracodawcę przyjęty (np. przez zatwierdzenie ewidencji czasu pracy), uzyskanie przez pracownika honorarium z tytułu korzystania lub rozporządzania przysługującymi mu prawami autorskimi oraz wyodrębnienie w dokumentacji, jaką część wynagrodzenia pracownika ze stosunku pracy stanowi honorarium za pracę twórczą.
Zarówno z przepisów ustawy o PIT, jak i z prawa autorskiego nie wynikają dodatkowe wymogi w zakresie dokumentacji przychodów z tytułu pracy twórczej. W szczególności nie wynika z przepisów ustawy, że warunkiem zastosowania 50-proc. kosztów jest wyraźne wskazanie w umowie o pracę, że w ramach obowiązków pracowniczych będą wykonywane prace twórcze, oraz dokładne określenie wynagrodzenia z tego tytułu.
Tym samym stanowisko izby, że brak w umowie o pracę postanowień dotyczących działalności twórczej pracownika pozbawia go możliwości zastosowania 50-proc. kosztów uzyskania przychodów, budzić może wątpliwości. Skoro z przepisów nie wynika wprost obowiązek regulowania kwestii dotyczących wykonywania przez pracowników pracy twórczej w umowie o pracę, nie może to wpływać na prawo twórców do skorzystania z podwyższonych kosztów.
Tym bardziej gdy wymóg wyodrębnienia kwot wynagrodzenia pracownika za pracę twórczą oraz za pozostałe obowiązki pracownicze niemające charakteru twórczego został spełniony poprzez wyszczególnienie tych kwot w prowadzonej przez pracodawcę szczegółowej ewidencji czasu pracy.
Udokumentowanie przychodów uzyskiwanych z pracy twórczej na potrzeby korzystania z podwyższonych kosztów za pomocą ewidencji czasu pracy za wystarczające uznają również sądy administracyjne.
W [b]wyroku WSA w Warszawie z 15 stycznia 2010 r. (III SA/Wa 1314/09)[/b] sąd wskazał, że błędne jest założenie, że wyłącznie zawarcie powyższych danych w umowie o pracę może być podstawą do zastosowania 50-proc. kosztów.
Zdaniem sądu nie można uznać, że w razie braku odpowiednich zapisów w umowie o pracę nawet szczegółowo prowadzona ewidencja czasu pracy, z której wynikają wszystkie wymagane przez przepisy dane, nie daje prawa do zastosowania podwyższonych kosztów uzyskania przychodów.
Zatem uzasadnione wydaje się stanowisko, że pracownicy spółki, którzy w ramach pracowniczych obowiązków wykonują również utwory w rozumieniu prawa autorskiego i otrzymują honorarium z tego tytułu, którego wysokość wynika z ewidencji czasu pracy, mogą z nich skorzystać, mimo braku w umowie o pracę postanowień w tym zakresie.
Biorąc pod uwagę praktykę organów podatkowych, bezpieczniej jednak zawrzeć stosowne zapisy w umowie o pracę.[/ramka]
[ramka][b]Czytaj także artykuł [link=http://www.rp.pl/artykul/597590.html]"Kiedy pracownik może mieć wyższe koszty"[/link][/b][/ramka]
