Od 1 stycznia 2010 r., gdy usługa transportu towarów świadczona jest na rzecz przedsiębiorcy (podatnika), zastosowanie znajduje art. 28b [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=17D1F175CBC1000681743E9D550EDE8C?n=1&id=172827&wid=337454]ustawy o VAT[/link], w myśl którego miejscem jej opodatkowania jest miejsce, w którym usługobiorca ten posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania.
Jeśli usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności podatnika, które znajduje się gdzie indziej niż jego siedziba lub stałe miejsce zamieszkania, miejscem ich świadczenia (i opodatkowania) jest to stałe miejsce prowadzenia działalności.
Gdy usługobiorca nie posiada siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym zwykle prowadzi on działalność lub w którym ma miejsce zwykłego pobytu.
Z uwagi na brzmienie tej zasady ogólnej podanie numerów wewnątrzwspólnotowych (bądź nie) nabywców usług nie przesądza obecnie o miejscu świadczenia usług transportowych, może jednak uprawdopodobniać, że kontrahent, który posłużył się takim numerem, jest podatnikiem prowadzącym działalność.
[ramka][b]Przykład [/b]