Kto rozliczy VAT od usług świadczonych dla spółki z Finlandii

[b]Potwierdziła to Izba Skarbowa w Katowicach w interpretacji z 11 maja 2010 r. (IBPP3/443-102/10/PH). [/b]

Dotyczyła ona osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, która w grudniu 2008 r. zawarła umowę ze spółką utworzoną i działającą w Finlandii na świadczenie usług kompleksowego doradztwa dla spółek zależnych tej fińskiej spółki.

Usługi zostały szczegółowo opisane w umowie i obejmowały m.in. opracowywanie założeń strategicznych, inicjowanie zmian organizacyjnych i restrukturyzacyjnych. Wynagrodzenie za nie zostało ustalone na bazie zryczałtowanej kwoty, płatnej w cyklach miesięcznych.

We wniosku o interpretację przepisów podatnik pytał, czy po zmianie [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=17D1F175CBC1000681743E9D550EDE8C?n=1&id=172827&wid=337454]ustawy o VAT[/link] obowiązującej od 1 stycznia 2010 r. w dalszym ciągu obowiązek rozliczania podatku od tych usług ciąży na stronie fińskiej i nie podlegają one VAT w Polsce, tylko w Finlandii.

Jego zdaniem skoro zgodnie z art. 28b ustawy o VAT miejscem świadczenia (i opodatkowania) usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym usługobiorca posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, to usługi świadczone dla fińskiej spółki podlegają VAT w Finlandii, a obowiązek rozliczenia podatku spoczywa na nabywcy (na zasadzie samonaliczenia).

Izba skarbowa zgodziła się z tym stanowiskiem.

[i]Autor jest konsultantem w Dziale Prawnopodatkowym PricewaterhouseCoopers[/i]

[ramka][b]Komentuje Agnieszka Kietlińska, konsultantka w Dziale Prawnopodatkowym PricewaterhouseCoopers:[/b]

Od 1 stycznia 2010 r., na skutek wdrożenia unijnych regulacji, znowelizowano przepisy ustawy o VAT dotyczące miejsca świadczenia (opodatkowania) usług. Nowe przepisy mają na celu realizację zasady, zgodnie z którą usługi powinny być opodatkowane w miejscu ich konsumpcji.

Wcześniej usługi transgraniczne, tj. świadczone między podatnikami z różnych państw członkowskich UE, co do zasady podlegały VAT w kraju siedziby usługodawcy. Wyjątkowo w przypadku niektórych typów usług (wskazanych w usuniętym obecnie art. 27 ust. 4) miejscem świadczenia był kraj siedziby usługobiorcy.

Dotyczyło to również usług doradztwa w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania, będących przedmiotem omawianej interpretacji. Tym samym zasady ich opodatkowania od 1 stycznia 2010 r. się nie zmieniły, bo obejmująca je wcześniej zasada szczególna dotycząca określania miejsca opodatkowania stała się obecnie regułą ogólną.