Karta podatkowa tylko dla korepetycji indywidualnych, a nie grupowych

[b]Takie stanowisko zajęło Ministerstwo Finansów w [link=http://www.rp.pl/artykul/245318.html]odpowiedzi na pytanie DOBREJ FIRMY.[/link] [/b]

Zadaliśmy je w związku z wątpliwościami zgłoszonymi przez czytelników – korepetytorów, dotyczącymi zasad rozliczania się z fiskusem w formie karty podatkowej. Pisaliśmy o nich w artykule [link=http://www.rp.pl/artykul/56106,198685_Korepetytor_placi_fiskusowi_od_pelnej_godziny.html]"Jak rozliczać korepetycje"[/link].

[srodtytul]Jak się rozliczać [/srodtytul]

Przypomnijmy, że udzielanie korepetycji, jak każda działalność zarobkowa, wiąże się z koniecznością zarejestrowania w gminie, uzyskania REGON, zgłoszenia NIP itp., a także wyboru formy opodatkowania i oddania części dochodu fiskusowi. Z przychodów uzyskanych z usług edukacyjnych w zakresie udzielania lekcji na godziny można rozliczać się kartą podatkową. Możliwość ta przewidziana została w art. 23 ust. 1 pkt 11 [link=http://aktyprawne.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=77426]ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (DzU nr 144, poz. 930 ze zm.)[/link].

[srodtytul]Nie tylko odrabianie [/srodtytul]

Warunki korzystania z karty w tym wypadku wskazano w załączniku nr 3 do ustawy (część XI „Usługi edukacyjne w zakresie udzielania lekcji na godziny”). W pkt 2 objaśnień do tej części podana jest taka definicja: „Za udzielanie lekcji na godziny uważa się pomoc w nauce, polegającą głównie na odrabianiu (przygotowaniu) z uczniem zadanych lekcji”. „Głównie”, a zatem nie wyłącznie.

Potwierdza to Ministerstwo Finansów w piśmie przesłanym do DF przez Magdalenę Kobos, rzeczniczkę prasową. Skoro ustawodawca definiuje udzielanie lekcji na godziny jako pomoc w nauce, polegającą głównie na odrabianiu (przygotowywaniu) zadanych lekcji, to należy przyjąć – czytamy w piśmie – że lekcje obejmują pomoc w granicach obowiązującego danego ucznia i już zrealizowanego w szkole programu nauczania.

[srodtytul]Decyduje naczelnik urzędu [/srodtytul]

Ministerstwo uchyliło się jednak od jednoznacznej odpowiedzi, czy „udzielaniem lekcji na godziny”, o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 11 ustawy, jest również przygotowywanie do matury i innych egzaminów. W tym celu bowiem konieczne jest zbadanie, na czym polega pomoc w nauce, jaki materiał obejmuje.

Resort w tym kontekście przypomina, że o prawie do opodatkowania kartą podatkową, m.in. usług edukacyjnych, orzeka na podstawie obowiązujących przepisów i przedstawionego przez podatnika we wniosku stanu faktycznego, w drodze indywidualnej decyzji, naczelnik właściwego urzędu skarbowego. Do niego więc należy ocena, czy zostały spełnione warunki do opodatkowania w tej formie.

Ministerstwo zastrzegło jednak, że o tym, czy konkretne usługi mogą być tak opodatkowane, nie może przesądzać określenie przedmiotu działalności we wpisie do ewidencji.

Podstawowym kryterium klasyfikacyjnym jest rodzaj wykonywanych czynności i ich efekt końcowy.

Usługi polegające na udzielaniu lekcji (korepetycji) z przedmiotów objętych programem nauczania w szkole klasyfikowane są w grupowaniach PKWiU w zależności od poziomu edukacji, np. z zakresu szkoły podstawowej i gimnazjum – PKWiU 80.10.12-00 „Usługi szkół podstawowych i gimnazjów, w tym specjalnych”.

[srodtytul]Na jednej lekcji jeden uczeń [/srodtytul]

Nie jest korzystne dla korepetytorów stanowisko ministerstwa w kwestii liczby uczniów na lekcji. W artykule [link=http://www.rp.pl/artykul/56106,198685_Korepetytor_placi_fiskusowi_od_pelnej_godziny.html]"Korepetytor płaci fiskusowi od pełnej godziny”[/link] opowiedzieliśmy się za uznaniem, że skoro ustawowe określenie nie wyłącza innego sposobu świadczenia usług niż pomoc w nauce polegająca głównie na odrabianiu (przygotowywaniu) z uczniem (liczba pojedyncza) zadanych lekcji, może on polegać na „pomocy w nauce” nie jednemu uczniowi, ale jednocześnie dwóm lub trzem.

Ministerstwo ma inne zdanie. „Udzielaniem lekcji na godziny, o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 11 ustawy, jest usługa edukacyjna świadczona jednemu uczniowi” – czytamy w odpowiedzi przesłanej do DF.

„Jest to usługa edukacyjna, polegająca na pomocy w nauce, głównie na odrabianiu (przygotowaniu) z uczniem zadanych lekcji. Pomoc w nauce, o której mowa w tym przepisie, ma zatem indywidualny charakter” – argumentuje rzeczniczka.

[b]Stanowisko Ministerstwa Finansów oznacza, że korepetytor pomagający w nauce jednocześnie kilku uczniom będzie z reguły rozliczał się z dochodów z tego rodzaju działalności na zasadach ogólnych: według skali podatkowej albo 19-proc. stawki liniowej. Wiąże się to m.in. co do zasady z koniecznością prowadzenia księgi przychodów i rozchodów.[/b]

[srodtytul]Można zaskarżyć [/srodtytul]

Zapewne takiej samej odpowiedzi może spodziewać się korepetytor w razie zwrócenia się do właściwej izby skarbowej o wydanie interpretacji indywidualnej.

Nie oznacza to jednak, że odpowiada ona prawu. Przekonać się o tym można praktycznie tylko w jeden sposób: wnosząc skargę na interpretację do wojewódzkiego, a potem ewentualnie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Można też oczywiście odwołać się od decyzji odmawiającej przyznania karty.

[ramka][b]Stawka od pełnej godziny zegarowej[/b]