Otrzymanie pożyczki samo w sobie nie wywołuje skutków podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych (p.d.o.f.), jeśli chodzi o kwotę główną pożyczki, stwierdza ekspert - Łukasz Kosonowski.
Należy jednak pamiętać, że pożyczka taka powinna być oprocentowana. W przeciwnym razie można bowiem stwierdzić, że podatnik (pożyczkobiorca) uzyskuje przychód podlegający opodatkowaniu p.d.o.f. w wysokości odsetek, jakie by zapłacił, gdyby otrzymał pożyczkę na przykład z banku.
Organy podatkowe i sądy administracyjne stoją bowiem na stanowisku, że korzyść, jaką odnosi w takiej sytuacji – a jest nią brak obowiązku zapłaty odsetek – stanowi dla niego przychód. Gdyby pożyczka została udzielona przez bank lub inną instytucję finansową, podatnik musiałby przecież zapłacić odsetki. [b]Potwierdza to m.in. decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego wydana 18 maja 2006 r. przez dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi (sygn. PB I-3/4117/IN-16/2006/KA). [/b]
Dlatego też nawet przy otrzymaniu krótkoterminowej pożyczki od znajomego warto pamiętać, że powinna zostać oprocentowana, najlepiej na warunkach rynkowych. Pozwoli to nie tylko uniknąć ryzyka sporu z organami podatkowymi, ale też zaliczyć zapłacone odsetki do kosztów uzyskania przychodu z ewentualnego późniejszego zbycia akcji, na zakup których podatnik zaciągnął tę pożyczkę. Dodatkowo otrzymana kwota nie zostanie uznana za darowiznę, która podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
Odrębną kwestią jest opodatkowanie umów pożyczki podatkiem od czynności cywilnoprawnych (p.c.c.). [b]Umowy pożyczki podlegają opodatkowaniu 2-proc. p.c.c. od kwoty głównej.[/b] Nie ma przy tym znaczenia, czy umowa zostaje zawarta na piśmie czy ustnie.
