Ustawa o VAT, opierając się na unijnych regulacjach (obecnie 112 dyrektywie), wprowadza wiele zwolnień dotyczących usług. Nie zawsze jednak implementowano je szczęśliwie. Jeden z przykładów to usługi edukacyjne. Są one zwolnione na podstawie poz. 7 w załączniku nr 4 do ustawy o VAT. Konstrukcja zwolnienia wskazuje, że dotyczy ono wszystkich usług wymienionych w grupowaniu 80 w PKWiU.
Z kolei zwolnienie z podatku usług edukacyjnych w przepisach wspólnotowych wynika z art. 132[b] dyrektywy Rady 2006/112/WE[/b] z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu państwa członkowskie stosują zwolnienie do usług kształcenia dzieci lub młodzieży, kształcenia powszechnego lub wyższego, kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzonych przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.
[srodtytul]Ograniczenia w dyrektywie...[/srodtytul]
Tak więc przepisy wspólnotowe wprowadzają ograniczenie podmiotowe w zakresie usług edukacyjnych. Zwolnione z VAT na podstawie tego przepisu pozostają bowiem jedynie usługi świadczone przez podmioty działające według przepisów prawa publicznego. Zwykle w zakresie zwolnienia będą mieściły się zatem usługi świadczone przez państwowe lub prywatne szkoły wyższe, szkoły średnie lub szczebla podstawowego, akademie nauk i tym podobne instytucje. Ze zwolnienia nie mogą jednak korzystać podmioty prowadzące komercyjne szkolenia nastawione na generowanie zysku. Usługi wykonywane przez te podmioty powinny być opodatkowane stawką podstawową.
[srodtytul]...ale nie w polskiej ustawie [/srodtytul]