Rekompensata za źle wykonaną usługę nie będzie kosztem

W konsekwencji na spółce spoczywa obowiązek zapłaty odszkodowania. Taka rekompensata została wyraźnie wyłączona w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT z kosztów uzyskania przychodów.

Rację organom podatkowym przyznał też sąd. Stwierdził, że ustawa o CIT wyraźnie wyłącza z kosztów podatkowych odszkodowania z nienależytego wykonania zobowiązania, a dostarczenie nawet minimalnie uszkodzonego w transporcie samochodu trzeba właśnie tak traktować. W konsekwencji wypłacone odszkodowanie nie jest kosztem uzyskania przychodów przewoźnika.

W art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT ustawodawca wskazał sytuacje, w których odszkodowania i kary umowne nie mogą być kosztem uzyskania przychodów. Przepis ten obejmuje przypadki wypłaty odszkodowania (kary umownej) z tytułu wad dostarczonych towarów, wad wykonanych robót i usług, zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad lub też zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług.

W wyroku WSA słusznie stwierdził, że odszkodowanie wypłacone przez przewoźnika dotyczyło wadliwego wykonania usług, zatem nie może być uznane za koszty uzyskania przychodu.

Co istotne, w zasadzie w innych niż wskazane w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT przypadkach, jeżeli spełnione są pozostałe ustawowe przesłanki (a więc wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy), odszkodowania i kary umowne powinny stanowić koszty uzyskania przychodów. Przykładowo, zgodnie z interpretacjami organów podatkowych, będzie to możliwe w odniesieniu do odszkodowania/kary umownej dotyczącej samej zwłoki w dostarczeniu towarów lub wykonaniu usług. Niejednolite stanowisko natomiast prezentują organy podatkowe co do kar umownych/odszkodowań związanych z zerwaniem kontraktu. Wątpliwości mogą dotyczyć również uznania za koszty uzyskania przychodów odszkodowania należnego z tytułu niewywiązania się z umowy.

Zespół Zarządzania Wiedzą Podatkową firmy Deloitte