Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną spółki w sprawie wykładni ustawy o CIT w zakresie kosztów podatkowych (sygnatura akt: II FSK 990/11).
Nie zaakceptował jej stanowiska, że można sztucznie podzielić wydatki na zakup gruntu oraz na zakup złoża surowców naturalnych.
Sąd zgodził się z fiskusem, że wydatki spółki na zakup surowca, tj. złoża kamienia, nie będą stanowić kosztów uzyskania przychodów aż do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości gruntowej.
Jak przypomniał sędzia NSA Tomasz Kolanowski, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o CIT, za koszty uzyskania przychodów nie uważa się wydatków na nabycie terenów oraz prawa użytkowania wieczystego gruntów. Pokłady złóż surowców naturalnych są częścią tego gruntu i mają wpływ na jego cenę.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, aby można było oddzielić wartość samej ziemi od zawartych w niej złóż i kwalifikować je do kosztów podatkowych osobno, musiałaby istnieć wyraźna podstawa prawna. Tymczasem takiego przepisu nie ma.