Na podstawie ustawy z 7 grudnia 2012 roku o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw od 1 stycznia 2014 roku uchylono art. 106 ustawy o VAT oraz dodano do tej ustawy art. 106a–106q. Tym samym zasady dotyczące m.in. wystawiania faktur zawarte do końca ub.r. ?w rozporządzeniu ministra finansów z 28 marca 2011 r. ?w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (dalej: rozporządzenie), zostały przeniesione do ustawy o VAT oraz do rozporządzenia ministra finansów z 3 grudnia 2013 r. w sprawie wystawiania faktur.
Zarówno w rozporządzeniu, które utraciło moc od 1 stycznia 2014 roku, jak i w znowelizowanej ustawie o VAT, znalazły się zapisy dotyczące możliwości wystawiania jednej faktury korygującej do wszystkich dostaw towarów i usług dokonanych dla jednego odbiorcy w danym okresie. Jednak zapisy ustawy o VAT dotyczące obowiązkowych elementów takiej faktury, nieznacznie różnią się od dotychczas wymienionych w rozporządzeniu.
Tak było do końca grudnia...
Na podstawie § 13 ust. 3, 4 i 8 oraz § 5 ust. 3 i 4 rozporządzenia, w przypadku gdy podatnik udziela rabatu do wszystkich dostaw towarów lub usług dokonanych dla jednego odbiorcy w danym okresie faktura korygująca powinna zawierać:
1. ?numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2. ?dane określone w § 5 ust. 1 pkt 3 i 4 tj. imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy, a także numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla podatku;