Tak orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 9 stycznia ?2014 r. (III SA/Wa 1807/13).
We wniosku o interpretację przepisów prawa podatkowego skarżąca wskazała, że zamierza przekazać nieruchomość tytułem dywidendy rzeczowej. Kwota dywidendy zostanie ustalona według aktualnej wartości rynkowej (wartości godziwej) przekazywanych składników majątkowych. W efekcie, ?w księgach rachunkowych powstanie różnica między wartością bilansową ?a wartością godziwą przedmiotu dywidendy, która zostanie odniesiona na rachunek zysków i strat, jako przychód bądź koszt. Na gruncie takiego stanu faktycznego spółka zadała pytanie, czy po jej stronie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu z tytułu przekazania dywidendy.
Zdaniem organu podatkowego wypłata dywidendy rzeczowej w postaci składnika majątkowego, który nie był opodatkowany i nie ma charakteru czystego zysku, jest realizacją zobowiązania spółki do wypłaty dywidendy, powodując zmniejszenie się jej zobowiązań. Wiąże się zatem z uzyskaniem przez spółkę przychodu w rozumieniu art. 14 ust. 1 ustawy o CIT. W świetle przepisów prawa podatkowego intencja stron nie jest tak istotna jak w prawie cywilnym.
Skarżąca zaś wskazywała, że w przedmiotowej sprawie nie występuje konstrukcja świadczenia wzajemnego, gdyż brak jest tu elementu zapłaty ceny. Przekazanie dywidendy jest jednostronną nieodpłatną czynnością prawną, więc art. 14 ust. 1 ustawy o CIT ?nie znajdzie tu zastosowania.
WSA uchylił interpretację. Przyznał, że wypłata dywidendy to czynność nieodpłatna, zatem nie generuje przychodu po stronie wypłacającej spółki ?w postaci zwolnienia się z zobowiązania. Dywidenda jest bowiem udziałem ?w zyskach. Sąd wskazał również, że przeciwne rozstrzygnięcie oznaczałoby podwójne opodatkowanie jednej czynności, bowiem obowiązkiem podatkowym z tytułu dywidendy obciążony byłby zarówno beneficjent, jak i wypłacający, co jest niedopuszczalne.
