Tak uznała Izba Skarbowa w Katowicach w interpretacji z 7 lutego 2013 r. (IBPBII/1/415-990/12/HK).
Wnioskodawca będący polskim rezydentem podatkowym zawarł umowę o pracę ze spółką z siedzibą w Szwajcarii. W trakcie wykonywania swoich obowiązków względem pracodawcy wnioskodawca będzie przebywać w siedzibie pracodawcy w Szwajcarii co najmniej dwa tygodnie w okresie każdych czterech tygodni. Jednak w przypadku gdy wnioskodawca nie zdąży wykonać swoich obowiązków w Szwajcarii, będzie miał możliwość realizacji powierzonych zadań w Polsce (zdalnie, tj. za pośrednictwem Internetu), przy czym dotyczy to wyłącznie zadań, które nie wymagają od wnioskodawcy fizycznej obecności w Szwajcarii.
Na tle tak zarysowanego stanu faktycznego wnioskodawca zwrócił się do organów podatkowych z zapytaniem, czy wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę zawartej ze szwajcarskim pracodawcą będzie opodatkowane wyłącznie w Szwajcarii, a tym samym, czy będzie zwolnione z opodatkowania w Polsce, na gruncie polsko-szwajcarskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Zdaniem wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 umowy polsko-szwajcarskiej, wynagrodzenie wypłacane ze stosunku pracy za granicą będzie opodatkowane w Szwajcarii. Ponadto, zdaniem wnioskodawcy, z uwagi na zapis umowy, dotyczący metody wyłączenia z progresją, wynagrodzenie nie będzie podlegało opodatkowaniu w Polsce. Wnioskodawca wskazał również, że wykonywanie niektórych obowiązków w Polsce za pośrednictwem Internetu nie przenosi miejsca rzeczywistego wykonywania pracy ze Szwajcarii do Polski.
Organ podatkowy uznał stanowisko wnioskodawcy w zakresie miejsca rzeczywistego wykonywania pracy za nieprawidłowe. Organ wskazał, że zgodnie z komentarzem do Modelowej Konwencji OECD, dochód z tytułu pracy najemnej (m.in. umowy o pracę) podlega opodatkowaniu w państwie, w którym praca jest faktycznie wykonywana. Co więcej, wynagrodzenie otrzymywane od spółki zagranicznej nie może podlegać opodatkowaniu za granicą wyłącznie z uwagi na wykorzystywanie wyników pracy przez tę spółkę poza granicami Polski.