Organ podatkowy uznał w niej, że strony umowy koprodukcyjnej prawidłowo przyjęły, że koproducent powinien udokumentować należne mu wpływy z eksploatacji filmu fakturą VAT wystawioną na producenta: „Z opisu sprawy wynika, że w 2009 roku spółka zawarła z producentem umowę koprodukcji filmu. Na mocy zawartej umowy wnioskodawca jako koproducent wniósł określony w umowie wkład rzeczowy, który stanowił 3,04 proc. budżetu filmu.
Powstały w koprodukcji film oraz wszystkie jego elementy stanowią wspólną własność producenta i wnioskodawcy, a autorskie prawa majątkowe przysługują stronom umowy w częściach odpowiadających ich wkładowi w produkcję filmu. Strony ustaliły, że prawo do eksploatacji filmu na poszczególnych polach eksploatacji na terytorium Polski i za granicą przysługuje producentowi.
Wpływy netto z eksploatacji filmu dzielone są między stronami umowy w sposób określony w umowie. Producent jako podmiot uprawniony do eksploatacji filmu na wszystkich polach eksploatacji samodzielnie zawiera i rozlicza umowy licencyjne na rozpowszechnianie filmu i wystawia licencjobiorcom – według wiedzy wnioskodawcy – faktury VAT obejmujące całą kwotę wpływów brutto oraz przyjmuje całość zapłaty od licencjobiorców na własny rachunek bankowy.
Rozliczenie pomiędzy producentem i wnioskodawcą odbywa się w okresach 3-miesięcznych, zgodnych z kwartałami kalendarzowymi, na podstawie raportów, sporządzanych w terminie do 14 dni od daty zakończenia kwartału. Raport zawiera dane o wysokości wpływów brutto otrzymanych od licencjobiorców w rozliczanym okresie oraz wysokość należności przysługującej wnioskodawcy.
Biorąc pod uwagę okoliczności sprawy oraz powołane przepisy, stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sytuacji wystąpiły wszystkie konieczne elementy świadczenia opodatkowanego VAT określone w art. 8 ust. 1 ustawy. Świadczeniem w tym przypadku są czynności wykonywane przez koproducenta, które mają charakter odpłatny, bowiem zgodnie z umową producent przekazuje koproducentowi nie tylko określony wkład finansowy, ale również prawa autorskie do korzystania i rozpowszechniania filmu.
Przeniesienie określonych praw do filmu przez producenta na rzecz koproducenta (wnioskodawcy) w zamian za wkład finansowy jest odpłatnym świadczeniem usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, a tym samym wkład finansowy koproducenta i nabyte przez niego współudziały w prawach autorskich podlegają opodatkowaniu VAT".
Definicje z ustawy o kinematografii
- dystrybucja filmu – nabycie prawa do eksploatacji filmu, w tym prawa do wykonywania kopii filmu i przystosowania filmu do eksploatacji w wersji językowej innej niż ta, w której został wytworzony, oraz przekazanie tego prawa innym podmiotom w celu rozpowszechniania filmu;
- koproducent filmu – podmiot, który wspólnie z producentem organizuje, prowadzi i ponosi odpowiedzialność za produkcję filmu lub który współfinansuje produkcję filmu oraz nabywa współudział w autorskich prawach majątkowych;
- producent filmu – osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna, o której mowa w art. 331 par. 1 kodeksu cywilnego, która podejmuje inicjatywę, faktycznie organizuje, prowadzi i ponosi odpowiedzialność za kreatywny, organizacyjny i finansowy proces produkcji filmu;
- produkcja filmu – zespół czynności twórczych, organizacyjnych, ekonomicznych, prawnych i technicznych, prowadzących do wytworzenia filmu w postaci kopii wzorcowej;
- rozpowszechnianie filmu – publiczne udostępnianie filmu w jakikolwiek sposób, z wyłączeniem nadawania przez nadawców telewizyjnych.