Zaraz po urlopie macierzyńskim pani A. założyła działalność gospodarczą – świadczy usługi w zakresie prowadzenia ksiąg rachunkowych. Firmę prowadzi w domu, nie ma osobnego biura poza miejscem zamieszkania. W mieszkaniu o powierzchni 30,57 m2 wygospodarowała 6 m2, na których pomieściła biurko oraz regał na dokumenty.
Dzieci do przedszkola, mama do komputera
W związku z prowadzoną działalnością pani A. nie może sprawować osobiście opieki nad dwójką dzieci, gdyż musi regularnie jeździć do klientów po dokumenty - spotkania biznesowe w małym mieszkaniu są niemożliwe. Jej mąż pracuje na pełen etat jako pracownik kolportażu oraz na część etatu jako kierowca autobusu i nie jest w stanie pomóc jej w opiece nad dziećmi.
W tej sytuacji pani A. zapisała swoje dzieci (czteroletnie i niespełna dwuletnie) do przedszkola. Ponosi w związku z tym wydatki, które jej zdaniem są kosztami uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (u.p.d.f.). Zgodnie z tym przepisem kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 u.p.d.f..
Pani A. zwróciła się więc do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej. Zadała pytanie, czy może ująć w koszty prowadzonej działalności gospodarczej wydatki na opiekę nad dziećmi udokumentowane dowodami wpłat na konto bankowe lub do kasy przedszkola. Zapytała też, czy może odliczyć koszty zatrudnienia opiekunki dla dzieci na czas ich choroby, gdy nie będą mogły pójść do przedszkola.
W październiku otrzymała odpowiedź negatywną.
