Przez zadłużenie, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 ustawy o CIT, trzeba rozumieć sumę zobowiązań powstałych u podatnika wobec akcjonariusza, a nie wartość długów ustaloną per saldo, tj. w wyniku skompensowania wzajemnych należności i zobowiązań z tytułu zaciągniętych oraz udzielonych kredytów, jak i przyjętych oraz złożonych depozytów.
Tak orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 10 stycznia 2012 r. (II FSK 1324/10).
Odsetki dla udziałowca
Podatnik, którego dotyczyła ta sprawa, prowadzi działalność bankową, udziela i zaciąga kredyty oraz składa i przyjmuje depozyty pieniężne od akcjonariusza, posiadającego 100 proc. akcji podatnika oraz od innych podmiotów powiązanych, w których ten akcjonariusz posiada więcej niż 25 proc. udziałów lub akcji.
W konsekwencji, w związku z uregulowaniami zawartymi w art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 ustawy o CIT, podatnik jest zobligowany do wyliczenia kwoty odsetek od pożyczek (kredytów) – w tym również od depozytów (art. 16 ust. 7b ustawy o CIT) – niestanowiącej dla niego kosztów uzyskania przychodów. Dla prawidłowego zastosowania wskazanych przepisów podatnik musi wyliczyć wartość zadłużenia określoną na dzień zapłaty odsetek.
Zarówno ustawa o CIT, jak i przepisy wykonawcze do niej nie definiują pojęcia zadłużenia. Podatnik zwrócił się więc z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.
