Mimo więc że zawód fizjoterapeuty nie został objęty odrębnymi regulacjami, to jednak – jak stwierdza katowicka izba – inne przepisy wskazują, że osoba, która zdobyła wyższe wykształcenie w zakresie fizjoterapii, jest osobą uprawnioną do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie medycyny.
Nie ma też wątpliwości, że podejmowane przez fizjoterapeutów działania służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia (jak nakazuje art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT). Potwierdza to m.in. Światowa Organizacja Zdrowia. Według jej definicji rehabilitacja to kompleksowe postępowanie w odniesieniu do osób niepełnosprawnych fizycznie i psychicznie, które ma na celu przywrócenie pełnej lub możliwej do osiągnięcia sprawności fizycznej i psychicznej, zdolności do pracy, zarobkowania oraz zdolności do brania czynnego udziału w życiu społecznym. Na rehabilitację medyczną (fizjoterapię) składają się:
- kinezyterapia, czyli leczenie ruchem,
- fizykoterapia, czyli stosowanie w celach leczniczych różnego rodzaju energii wytwarzanej za pomocą aparatury,
- masaż leczniczy, czyli wykorzystanie bodźców mechanicznych głównie w postaci ucisku na tkanki w celu wywołania odczynów fizjologicznych.