Art. 108 ustawy o VAT stwierdza, że jeśli zostanie wystawiona faktura z wykazaną na niej kwotą podatku, wystawca dokumentu jest zobowiązany do zapłaty tej kwoty. Odpowiednio zasadę tę stosuje się również do faktury wykazującej kwotę podatku wyższą niż należna. Pozwala to na walkę z nieuczciwymi praktykami wystawiania faktur "pustych", niedokumentujących rzeczywistych transakcji. Jednocześnie, zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4 ustawy o VAT, podmiot otrzymujący "pustą" fakturę nie ma prawa do odliczenia wskazanego na niej VAT.
Zdarza się jednak, że podatnik popełnił błąd, wystawiając fakturę i wykazując należny VAT. Powinien mieć wówczas prawo do korekty. Zasady jej dokonywania są przedstawione w § 13 – 14 rozporządzenia ministra finansów z 28 listopada 2008 r. (DzU z 2008 nr 212, poz. 1337).
Na podstawie tych przepisów można mieć wątpliwości, czy istnieje podstawa do korekty, jeżeli dokumentowane zdarzenie w ogóle nie nastąpiło
.
Przykładem jest stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, który w orzeczeniu z 12 marca 2008 r. (sygn. I SA/Sz 763/07) stwierdził: "(...) w okolicznościach, gdy faktura odnosi się do czynności fikcyjnych, niedokumentujących rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, nie podlega korekcie". Powyższe prowadzi do wniosku, że podmiot, który popełni błąd, nie ma innej możliwości jak tylko uiścić podatek.
