Usługi eFinancing: 22 proc. VAT

[b]Tak uznała Izba Skarbowa w Warszawie w interpretacji z 3 września 2010 r. (IPPP3/443-243/09-5/S/MM).[/b]

We wniosku o interpretację bank wskazał, że świadczy dla klientów usługi eFinancing na podstawie regulaminu i zawartej z klientem indywidualnej umowy. Jest to pakiet programów finansowania krótkoterminowych wierzytelności handlowych na zlecenie dostawców lub odbiorców towarów i usług.

Usługi polegają na wykupie przez bank wierzytelności na podstawie art. 509 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=86F27ADE2102E1D67842E76D535F1BD1?id=70928]kodeksu cywilnego[/link].

Bank zobowiązuje się do zapłaty za każdą przelaną wierzytelność do 100 proc. kwoty wskazanej na przedstawionej mu fakturze, pomniejszonej o odsetki dyskontowe.

Wykonuje też wiele czynności pomocniczych, m.in. dotyczących rejestrowania faktur oraz monitorowania i administrowania wierzytelnościami. Pytał, czy usługi te są zwolnione z VAT jako usługi pośrednictwa finansowego.

Jego zdaniem eFinancing korzysta ze zwolnienia, bowiem nie może być zakwalifikowany jako usługi ściągania długów ani jako faktoring.

Izba nie zgodziła się z tym. Stwierdziła, że eFinancing jako usługa obrotu wierzytelnościami wyczerpuje znamiona faktoringu. W rezultacie nie może korzystać ze zwolnienia, bo działalność w zakresie obrotu wierzytelnościami jest z niego wyłączona.

W konsekwencji wykonywane usługi powinny być opodatkowane 22-proc. stawką VAT na zasadach ogólnych. Izba zwróciła uwagę, że nabywanie wierzytelności w celu ich egzekwowania jest opodatkowane również na gruncie 112 dyrektywy.

[i]Autorka jest konsultantką w Zespole Zarządzania Wiedzą PricewaterhouseCoopers[/i]

[ramka][b]Komentuje Juliusz Makarewicz, konsultant w Dziale Prawnopodatkowym PricewaterhouseCoopers[/b]

W mojej ocenie najistotniejszą niedoskonałością komentowanej interpretacji nie jest wbrew pozorom kwestia merytoryczna, ale jakość odpowiedzi udzielonej podatnikowi (który działał w zaufaniu do organów skarbowych) na postawione przez niego pytanie.

Analizując tę interpretację (i wiele wcześniejszych), trudno oprzeć się wrażeniu, że władze podatkowe, mimo bogatego dorobku sądów administracyjnych i piśmiennictwa, w dalszym ciągu widzą w każdej operacji finansowej, w której pojawia się element wierzytelności, usługę wyłączoną z zakresu zwolnienia z VAT.

Takie podejście, tj. brak dogłębnej analizy problemu ze strony fiskusa, prowadzi w wielu wypadkach do wypaczenia ekonomicznej natury transakcji i w konsekwencji nieprawidłowego ich traktowania dla celów VAT.

[link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=17D1F175CBC1000681743E9D550EDE8C?n=1&id=172827&wid=337454]Ustawa o VAT[/link] z zakresu zwolnienia przewidzianego dla usług finansowych wyłącza m.in.

- usługi ściągania długów oraz

- usługi w zakresie faktoringu.

Usługa ściągania długów jest techniczną czynnością mającą na celu dochodzenie wierzytelności w imieniu i na rzecz określonego podmiotu. Jej celem jest odzyskanie długu dla zleceniodawcy, przy czym ten, kto podejmuje się takiej działalności, ponosi jedynie odpowiedzialność wobec usługobiorcy za niewłaściwe wykonywanie swoich świadczeń.