Dla ustalenia miejsca świadczenia, a więc i opodatkowania usług istotne więc będzie prawidłowe określenie statusu ich nabywcy: czy jest nim podatnik, czy niepodatnik. Do tego celu w art. 28a stworzona została specjalna definicja podatnika, niezależna od tej zawartej w art. 15 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=172827]ustawy o VAT[/link].
Warto również zwrócić uwagę, że znowelizowana ustawa o VAT przyznaje prawo ministrowi finansów do wprowadzenia, na podstawie rozporządzeń do ustawy, innych zasad ustalania miejsca świadczenia usług niż opisane poniżej. Jednak nie jest jeszcze znany ostateczny kształt odpowiednich rozporządzeń.
[srodtytul]Zasada ogólna...[/srodtytul]
Ogólna reguła ustalania miejsca świadczenia usług na rzecz podmiotów niewypełniających szczególnej definicji podatnika (z art. 28a), tj. głównie finalnych konsumentów, się nie zmieni.
Tak jak obecnie miejscem świadczenia takich usług będzie, co do zasady, miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, a gdy usługi są świadczone ze stałego miejsca prowadzenia działalności usługodawcy znajdującego się gdzie indziej niż jego siedziba lub stałe miejsce zamieszkania, miejscem ich świadczenia będzie to stałe miejsce prowadzenia działalności.