W doktrynie prawa cywilnego przyjmuje się, że w wyniku przekształcenia m.in. spółki osobowej w inną spółkę osobową dochodzi do kontynuacji, a nie następstwa prawnego, bowiem to sam podmiot podlega zmianie, a nie zamianie na inny podmiot (tak np. prof. A. Kidyba w „Komentarzu do kodeksu spółek handlowych”, t. II, Wydawnictwo Zakamycze 2004, str. 1147 – 1163, komentarz do art. 553).
[srodtytul]Sukcesja podatkowa[/srodtytul]
Ordynacja podatkowa (dalej op), która w prawie podatkowym jest aktem ogólnym, kwestie skutków przekształceń reguluje w art. 93a >[b]patrz ramka niżej[/b], przewidując tam zasadę sukcesji praw i obowiązków podatkowych.
W doktrynie przyjmuje się, że zakres przejmowanych praw i obowiązków podatkowych determinowany jest przez rodzaj przekształcenia. Jeśli bowiem spółka z o.o. przekształci się w spółkę komandytową, w której wspólnikami będą osoby fizyczne, nastąpi zmiana podmiotów opodatkowania, a tym samym i regulacje prawne, którym te podmioty będą podlegać. Na spółkę przekształconą przejdą skutki podatkowe zdarzeń zaistniałych w spółce przekształcanej i ujętych w prowadzonych przez nią ewidencjach dla celów podatkowych, które wystąpiłyby w tej spółce, gdyby przekształcenie nie miało miejsca.
Sukcesja nie może obejmować jednak tych praw i obowiązków w podatkach dochodowych przekształcanych spółek, które są właściwe tylko dla nich. Ulgi przeznaczone dla osób fizycznych w ustawie je regulującej (ustawa o PIT) nie przejdą więc na spółkę kapitałową. Z kolei w świetle art. 7 ust. 4 ustawy o CIT nie jest możliwa sukcesja prawa do potrącania strat w razie przekształcenia spółki kapitałowej w osobową.