Pozwala na to art. 141 ordynacji podatkowej (op). Mówi on, że na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie stronie służy ponaglenie.
Składamy je do organu podatkowego wyższego stopnia. Czyli jeśli odpowiednich czynności nie podejmuje urząd skarbowy, ponaglenie kierujemy do izby skarbowej. Jeśli sprawa nie jest załatwiana przez dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej, ponaglenie piszemy do ministra finansów. A co zrobić, gdy nieterminowo załatwia sprawę minister finansów? Przepisy nic na ten temat nie mówią. Wydaje się jednak, że w razie bezczynności lub opieszałości ministra finansów do przyjęcia i rozpatrzenia ponaglenia właściwy będzie on sam (Janusz Borkowski, „Ordynacja podatkowa – komentarz 2008”, Oficyna Wydawnicza Unimex, Wrocław, s. 622).
Organy podatkowe nie mogą w nieskończoność zajmować się naszymi sprawami. Przepisy op określają terminy, w których powinny je zakończyć. Art. 139 op mówi, że załatwienie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania dowodowego powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w ciągu miesiąca. Gdy sprawa jest szczególnie skomplikowana, organy podatkowe powinny rozpatrzyć ją nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, chyba że co innego wynika z przepisów.
Sprawy, które mogą być rozpatrzone na podstawie dowodów przedstawionych przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub na podstawie faktów powszechnie znanych i dowodów znanych z urzędu organowi prowadzącemu postępowanie, powinny być załatwiane niezwłocznie.
Przepisy określają też terminy, w których powinny być załatwione sprawy w postępowaniu odwoławczym. Organ odwoławczy ma na to dwa miesiące od dnia otrzymania odwołania. W sprawach, w których przeprowadzono rozprawę lub podatnik złożył wniosek o jej przeprowadzenie, termin jest nieco dłuższy. Wynosi bowiem trzy miesiące.