Świadczenia gwarancyjne bez VAT

W praktyce gospodarczej coraz bardziej powszechne staje się zobowiązanie jednej ze stron do pokrycia strat wynikających z różnic między prognozowanym a rzeczywiście osiągniętym przychodem przez drugą stronę. Powstaje wątpliwość jak na gruncie VAT klasyfikować wypłacone w takiej sytuacji środki.

Czytaj także: Kiedy od kaucji gwarancyjnej trzeba zapłacić VAT

Przykład

Spółka A sp. z o.o. wynajęła spółce B sp. z o.o. nieruchomość na cele działalności gospodarczej. Jednocześnie strony postanowiły, że cała powierzchnia nieruchomości zostanie wynajęta i B sp. z o.o. osiągnie określone przychody. Spółka A zobowiązała się do wyrównania ubytku przychodów, jakie B może ponieść, jeśli budynek nie zostanie wynajęty w całości.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu tym podatkiem podlega m.in. odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jednocześnie, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel).

Kiedy zdarzenia są opodatkowane

Aby doszło do zdarzenia opodatkowanego VAT, muszą zostać spełnione następujące warunki:

1. w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;

2. świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Zasadniczo należy zatem rozstrzygnąć czy wyrównanie przekazane przez spółkę A sp. z o.o. stanowi wynagrodzenie za wyświadczoną na jej rzecz usługę. W podanym przykładzie środki należne spółce B sp. z o.o. mają służyć wyrównaniu różnicy między przychodem zakładanym a rzeczywiście osiągniętym. Spółka B nie jest zobowiązana do zrealizowania żadnej czynności w zamian za otrzymane pieniądze. W konsekwencji, należy uznać, że pomiędzy spółkami A i B nie doszło do powstania stosunku zobowiązaniowego, który podlega opodatkowaniu VAT jako świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

To nie jest wynagrodzenie

Pogląd ten potwierdza m.in. dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, który w interpretacji indywidualnej z 1 lutego 2018 r. (0114-KDIP1-1.4012.19.2018. 1.KOM) stwierdził: „W konsekwencji, Świadczenia Gwarancyjne otrzymywane przez Kupującego od Sprzedającego nie stanowią wynagrodzenia za świadczenie usług w rozumieniu ustawy. Wykonanie zawartej Umowy Gwarancji Czynszowej będzie miało charakter wyrównania braku przychodu, a w zamian za Świadczenie Gwarancyjne Kupujący nie będzie zobowiązany do żadnego świadczenia wzajemnego na rzecz Sprzedającego. A zatem, otrzymanych Świadczeń Gwarancyjnych nie można uznać za wynagrodzenie z tytułu jakichkolwiek czynności opodatkowanych podatkiem VAT wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy. W konsekwencji, ze względu na brak świadczenia wzajemnego między Kupującym a Sprzedającym nie dochodzi do czynności opodatkowanych i otrzymanie Świadczenia Gwarancyjnego nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT, co nie będzie powodowało też dla Kupującego jakichkolwiek konsekwencji w podatku VAT".

Pogląd ten został potwierdzony przez dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej także w  interpretacji indywidualnej z 2 lutego 2018 r. 0114-KDIP1-1.4012. 16.2018. 1.KBR).