Koszty podatkowe: wakacje z rodziną to nie testowanie konkurencji

Organizacja podróży i pobytu całej rodziny przedsiębiorcy w podobnych pod względem świadczonej przez podatnika usługi obiektach turystycznych w celu przetestowania konkurencyjnej oferty to wydatki o charakterze osobistym. Takie stanowisko zajął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 19 grudnia 2017 r. (0114-KDIP3-1.4011.327. 2017.2.ES).

Z wnioskiem o wydanie interpretacji zwrócił się podatnik prowadzący z żoną gospodarstwo agroturystyczne. Głównymi odbiorcami świadczonych przez niego usług są rodziny z dziećmi. Aby zapewnić atrakcyjność swojej oferty przedsiębiorca monitoruje działalność konkurencyjnych podmiotów oraz wprowadza u siebie nowe udogodnienia i atrakcje.

Przedsiębiorca ma czworo dzieci. Uważał, że zapewnienie podczas wakacji odpowiednich atrakcji i aktywnego wypoczynku jego dzieciom, stosownie do wieku, pozwala w pełni przetestować i ocenić inne, konkurencyjne ośrodki. Osobiście można sprawdzić wyposażenie, oferowane atrakcje, obsługę klienta. Śledzenie ofert i recenzji na stronach internetowych poszczególnych obiektów nie pozwala na dogłębne rozeznanie rynku. Przedsiębiorca przekonywał, że może to zapewnić tylko wizytacja na miejscu. Dlatego zamierza spędzić wraz z rodziną po 2–3 dni w wybranych, konkurencyjnych ośrodkach turystycznych, w kraju lub za granicą. Zapytał, czy wydatki na wyjazd może uwzględnić w kosztach prowadzonej działalności gospodarczej w ramach przetestowania konkurencyjnej oferty.

Organ się nie zgodził...

Fiskus odmówił prawa do kosztów. Przypomniał, że aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, musi spełniać następujące warunki:

- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (kosztem uzyskania przychodu podatnika nie są wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż on sam),

- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

- został właściwie udokumentowany,

- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ustawy o PIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

To, że określony wydatek nie jest wymieniony w art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, czyli katalogu wydatków nieuznawanych za koszty podatkowe – tak jest w analizowanej sprawie – nie może przesądzać automatycznie o możliwości uwzględnienia tego wydatku przy ustalaniu podstawy opodatkowania. Konieczne jest jeszcze wykazanie związku ponoszonych kosztów z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą oraz uzyskiwanym z tej działalności przychodem.