Tak orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 4 września 2025 r. (II FSK 88/23).
Spółka z siedzibą w Holandii specjalizuje się w pozyskiwaniu surowców. Współpracuje z podmiotem P – osobą prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą, która jest polskim rezydentem podatkowym. Na podstawie zawartej umowy P świadczy na rzecz spółki usługi wsparcia. Ograniczają się one do pośrednictwa między spółką a dostawcami. Podmiot P nie posiada pełnomocnictwa do zawierania umów w imieniu spółki i nie bierze udziału w negocjacji warunków umowy, a samo zawarcie umowy w formie elektronicznej następuje w Holandii.