Okręgowy Inspektor Pracy utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego IP o nałożeniu grzywny na spółkę jawną, w celu przymuszenia jej do wypłaty pracownikom zaległych wynagrodzeń.
W uzasadnieniu wyjaśnił, że w wyniku kontroli przeprowadzonej przez inspektora pracy, stwierdzono w firmie niewykonanie sześciu z dziewięciu decyzji, z prawomocnego nakazu inspektora pracy, mimo doręczonego w zeszłym roku upomnienia. W związku tym zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne i wymierzona grzywna w celu przymuszenia, w kwocie dwóch tysięcy złotych.
Organ stwierdził, że okoliczności związane z wydaniem egzekwowanych decyzji, a także fakt ich częściowego niewykonania nie budziły żadnych wątpliwości. Spółka w upomnieniu została pouczona, że w przypadku niewykonania obowiązku zostanie wszczęte postępowanie egzekucyjne przewidziane dla egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym.
PIP dodał, że w sprawie prawidłowo zastosowano grzywnę w celu przymuszenia, gdyż w przypadku egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym - decyzji nakazujących wypłatę świadczeń ze stosunku pracy - jest to jedyny środek egzekucyjny jaki może być zostać zastosowany. Ponadto grzywna została zastosowana w kwocie poniżej górnej granicy pięćdziesięciu tysięcy złotych, określonej przepisami.
Organ stwierdził, że grzywna nie jest karą. Jest to dolegliwością, która ma przymusić zobowiązanego do realizacji ciążącego na nim obowiązku, przy czym prawo nakazuje zaprzestania tej dolegliwości w chwili, gdy obowiązek zostanie spełniony. Natomiast wymierzając grzywnę należy wziąć pod uwagę upływ czasu, w jakim zobowiązany zwleka z wykonaniem nałożonego na niego obowiązku, jego charakter oraz koszt realizacji decyzji, uwzględniając ich częściowe wykonanie.
