Angaż zawiera odpowiednią klauzulę o dopuszczalności wcześniejszego wymówienia.
Art. 32 k.p. stanowi, że każda ze stron może za wypowiedzeniem rozwiązać umowę o pracę zawartą na okres próbny oraz na czas nieokreślony. Zgodnie natomiast z art. 33 k.p. przy zawieraniu umowy na czas określony dłuższy niż sześć miesięcy, strony mają prawo dopuścić wcześniejsze jej rozwiązanie za dwutygodniowym wymówieniem.
Umowa o pracę na czas określony nie może zatem zostać rozwiązana za wymówieniem, z wyjątkiem przewidzianym w art. 33 k.p. Przepis ten chroni przed wcześniejszym zakończeniem terminowego angażu zawartego na krócej niż sześć miesięcy, ponieważ powinien on rozwiązać się dopiero po okresie, na który został zawarty. Oczywiście dopuszczalne jest rozstanie za porozumieniem stron lub jeśli jest to uzasadnione – bez zachowania wypowiedzenia (tzw. dyscyplinarka).
Umowę na czas określony zawartą na ponad sześć miesięcy można rozwiązać za dwutygodniowym wypowiedzeniem, jeśli strony zamieszczą w niej odpowiednie zastrzeżenie. Wolno je wprowadzić do umowy już po jej zawarciu, w drodze aneksu. Jeśli strony zastrzegą taki warunek, angaż będzie podlegał dwutygodniowemu wypowiedzeniu w każdym czasie, począwszy od dnia, w którym zaczął obowiązywać. Stanowisko takie potwierdza orzecznictwo sądowe.
W uchwale z 7 września 1994 r. (I PZP 35/94) Sąd Najwyższy stwierdził, że „umowa o pracę zawarta na czas określony, dłuższy niż sześć miesięcy, w której strony przewidziały dopuszczalność jej wcześniejszego rozwiązania za dwutygodniowym wypowiedzeniem (art. 33 k.p.), może być w ten sposób rozwiązana także przed upływem sześciu miesięcy jej trwania".
