Zawarcie umowy o pracę na czas określony daje obu stronom pewność, że będzie ona trwała przez czas ustalony w kontrakcie. Możliwe jest jednak umieszczenie w angażu postanowienia dopuszczającego jego wypowiedzenie. Zgodnie bowiem z art. 33 k.p. przy zawieraniu umowy o pracę na czas określony dłuższy niż sześć miesięcy stronom wolno przewidzieć wcześniejsze jej rozwiązanie za dwutygodniowym wypowiedzeniem.
Pracodawca i pracownik mają więc swobodę w ustanowieniu prawa do wcześniejszego zakończenia współpracy za 2-tygodniowym wymówieniem, jeżeli taki zapis włączą do angażu. Dotyczy to jednak tylko umów podpisanych na dłużej niż pół roku.
Nieskuteczny zapis
Gdyby natomiast strony wprowadziły klauzulę dopuszczającą wypowiedzenie umowy zawartej na czas określony nie dłuższy niż sześć miesięcy, taki zapis należałoby uznać za nieważny z mocy art. 18 § 1 i 2 k.p. W myśl niego postanowienia umów o pracę mniej korzystne dla pracowników niż stanowią przepisy prawa pracy, są nieważne. Wprowadzenie postanowienia o wcześniejszym wypowiedzeniu umowy terminowej, zawartej na nie dłużej niż sześć miesięcy, jest zasadniczo mniej korzystne dla etatowca, gdyż osłabia stabilność jego zatrudnienia.
Klauzulę dopuszczającą wcześniejsze wypowiedzenie angażu terminowego strony mogą zastosować już w momencie jego zawierania, a także wprowadzić do niego później, w trakcie trwania. Wskazywał na to Sąd Najwyższy w uchwale z 14 czerwca 1994 r. (I PZP 26/94). Dopuścił, że strony mają prawo w okresie trwania umowy na czas określony dłuższy niż sześć miesięcy, przewidzieć możliwość wcześniejszego jej rozwiązania za 2-tygodniowym wypowiedzeniem. Potwierdzał to SN w wyroku z 10 czerwca 2010 r. (I PK 52/10). Strony mogą np. poprzez przyjęcie późniejszego aneksu zmienić treść zawartej uprzednio umowy i wprowadzić do niej zapis o dopuszczalności wcześniejszego zakończenia współpracy za wypowiedzeniem.
Warto także zaznaczyć, że angaż zawarty na okres dłuższy niż sześć miesięcy, w którym strony przewidziały dopuszczalność jego wcześniejszego rozwiązania za 2-tygodniowym wypowiedzeniem (art. 33 k.p.), może być w ten sposób rozwiązany także przed upływem sześciu miesięcy jego trwania. Potwierdził to SN w uchwale z 7 września 1994 r. (I PZP 35/94).