Wczoraj Naczelny Sąd Administracyjny wydał dwa wyroki dotyczące rozliczenia podatkowego wspólników spółki osobowej (sygn. II FSK 1385-1386/12).
Składniki majątkowe
W sprawie chodziło o koszty podatkowe. O wyjaśnienie wątpliwości wystąpił do fiskusa wspólnik spółki osobowej. We wnioskach wyjaśnił, że spółka nabywa składniki majątkowe m.in. od swoich wspólników w drodze zakupu i jako wkład. W związku z zawarciem notarialnej umowy nabycia nieruchomości bądź zmiany umowy spółki w związku z wniesieniem wkładu notariusz pobiera kwotę należnego podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC). W razie nabywania innych rzeczy niż nieruchomości spółka sama płaci PCC.
Podatnik zapytał, czy wartość zapłaconego przez spółkę podatku stanowi dla wszystkich jej wspólników koszt uzyskania przychodu w prowadzonej działalności gospodarczej. Oczywiście proporcjonalnie do ich udziału w zysku/stracie. Sam uważał, że kwota zapłaconego przez spółkę PCC powinna być rozliczana przez wszystkich wspólników – dotychczasowych i nowych. Wydatek taki, jako koszt uzyskania przychodu, powinien obciążać wszystkich wspólników, a nie tylko tego, który wnosi wkład.
Wnioskodawca podkreślał, że poniesienie obligatoryjnego wydatku związanego z działalnością gospodarczą ma bezpośredni wpływ na osiągnięcie z niej przychodów wspólników. Wydatek w postaci PCC płaconego przez spółkę, obciążający działalność, jest kosztem pośrednim, bo stanowi ogólny koszt nabywania majątku.
Fiskus nie zgodził się z tym stanowiskiem. Podkreślił, że koszty uzyskania przychodów należy odnosić do tego źródła przychodów, z którymi dane wydatki są związane. W konsekwencji nie można kosztów uzyskania przychodów ze źródła, jakim są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, odnosić do przychodów z działalności gospodarczej. Są to bowiem dwa odrębne, niezależne źródła przychodów. Koszt ten podlega rozliczeniu w chwili zbycia ogółu praw i obowiązków w spółce. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone interpretacje i potwierdził stanowisko podatnika.
