Z uwagi zaś na fakt, iż dwoje wspólników – tj. pani Sonia i pan Damian – za zgodą trzeciego wspólnika pani Dagmary zaczęli pełnić funkcję odpowiednio prezesa i wiceprezesa Zarządu M sp. z o.o., a w konsekwencji – od dłuższego czasu nie prowadzili spraw spółki Wiśniewska sp.j., pani Dagmara wytoczyła powództwo o rozwiązanie spółki.
Państwo Sonia i Damian, w trakcie procesu, powoływali się na regulację umowną wyłączającą prawo wspólnika do zgłoszenia takiego żądania. Argument pani Soni i pana Damiana nie jest jednak słuszny. Każdy wspólnik może bowiem z ważnych powodów żądać rozwiązania spółki przez sąd, a przeciwne postanowienia umowy są nieważne.
Sąd zatem, jeżeli uzna, że długotrwałe uchylanie się od prowadzenia spraw spółki Wiśniewska sp.j. jest ważnym powodem do rozwiązania spółki, wyda wyrok o jej rozwiązaniu.
O tym zaś, czy zachodzą ważne powody, decyduje wyłącznie subiektywne przekonanie wspólników, przy czym sąd nie jest związany ich oceną, dokonując w tym zakresie własnych ustaleń, kierując się okolicznościami konkretnego przypadku. Prawomocne orzeczenie sądu o rozwiązaniu spółki ma charakter konstytutywny i skutkuje obowiązkiem zgłoszenia do KRS otwarcia jej likwidacji, chyba że wspólnicy uzgodnili inny sposób zakończenia działalności podmiotu.
Kodeks spółek handlowych (z wyjątkiem art. 56 k.s.h. – prowadzenie działalności konkurencyjnej lub sprzecznej z interesem sp.j.), ani orzecznictwo nie dostarcza wskazówek, jakie są te ważne powody. Mogą być one jednak określone w umowie spółki i dotyczyć wszelkich zachowań, niekoniecznie zawinionych, przez wspólników.
PRZYKŁADOWY KATALOG WAŻNYCH POWODÓW