Procedura opatentowania systemów komputerowych w wielu krajach zależy od poziomu jego innowacyjność lub tego, w jakim stopniu może być uznany za wynalazek. Niejasności w kwalifikacji patentowej nastręczają wielu problemów.
Oprogramowanie komputerowe nie jest wynalazkiem
Rząd Nowej Zelandii chce kompleksowego zakazu patentowania oprogramowania komputerowego. Nowozelandzki projekt nie kwalifikuje oprogramowania (ang. software) jako wynalazek. Patentowi podlegać mogą ewentualnie urządzenia korzystające z software.
Stanowcze żądania zyskały aprobatę Institute of IT Professionals - nowozelandzkiej organizacji zrzeszającej przedsiębiorców IT (IITP). Decyzja o podjęciu działań w sprawie ujednolicenia przepisów dotyczących zastrzegania oprogramowania komputerowego jest postrzegana pozytywnie. Sprecyzowanie zasad patentowych branży IT umożliwia jej ożywienie.
Jak jest w Polsce?
Polska zakazuje patentowania programów komputerowych, o czym stanowi art. 28 pkt 5 prawa własności przemysłowej (Dz. U. 2003 Nr 119, poz. 1117). Przepis ten wyłącza z pojęcia wynalazku „programy do maszyn cyfrowych". W tych przypadkach ochrona patentowa nie może zostać udzielona.
Przyjęte w artykule wyliczenie ma charakter przykładowy. Wobec tego Urząd Patentowy może odmówić udzielenia dokumentu zastrzegającego również innym rozwiązaniom . Uregulowanie nawiązuje do art. 52 Konwencji o udzielaniu patentów europejskich. Ust. 2 i 3 przepisu wyłącza zdolność patentową „jako takim" programom komputerowym.