Analogicznie ze stanów zatrudnienia wykazywanych w poz. 39 – 42 druku Wn-D wnioskodawcy wyłączają konkretnie określone grupy osób. Z tym że wyliczanie wartości w tych pozycjach, a tym samym wyłączenie z uwzględnienia w tych stanach zatrudnienia następuje na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 TFUE (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (DzUrz UE L214 z 9 sierpnia 2008 r., str. 3) (zgodnie z przypisami 18 i 19 do wniosku Wn-D).
Zatem do bieżącego stanu załogi w okresie sprawozdawczym oraz średniego stanu zatrudnienia za 12 miesięcy poprzedzających okres sprawozdawczy nie należy wliczać:
- praktykantów lub studentów odbywających szkolenie zawodowe na podstawie umowy o praktyce lub szkoleniu zawodowym,
- osób przebywających na urlopie macierzyńskim,
- osób przebywających na urlopie wychowawczym.
Jeśli pracownika nie ma wśród osób podlegających wyłączeniu z wliczania do określonego stanu zatrudnienia, wynikającego ze stosowania tych przepisów, należy go uwzględnić przy obliczaniu stanów zatrudnienia.
Gdy orzeczeń jest kilka
- W 2007 r. ZUS wydał pracownikowi na stałe orzeczenie o częściowej niezdolności do pracy. Dodatkowo również w 2009 r. powiatowy zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności (PZO) na stałe wydał mu także orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu lekkim. Niestety, w 2011 r. stan zdrowia pracownika bardzo się pogorszył i 30 września 2011 r. wystąpił on już tylko do PZO o podwyższenie stopnia. 15 stycznia 2012 r. pracownik dostarczył firmie nowe orzeczenie z PZO, z którego wynika, że od 1 czerwca 2011 r. jest niepełnosprawny w stopniu umiarkowanym, a jego niepełnosprawność istnieje od 2004 r. Orzeczenie wydano 30 grudnia 2011 r. Jest to jego pierwsze orzeczenie o stopniu umiarkowanym i jest ważne do 2015 r. Od kiedy pracodawca powinien zaliczyć tego pracownika do osób niepełnosprawnych w stopniu umiarkowanym?
Pracodawca zalicza niepełnosprawnego do stanu zatrudnienia osób niepełnosprawnych, gdy ten dostarczy kolejne orzeczenie, zgodnie z art. 2a ust. 2 lub 3 ustawy o rehabilitacji. Dlatego pracownika, który ma ważne orzeczenie o niepełnosprawności, a w wyniku pogorszenia stanu zdrowia składa wniosek o ustalenie wyższego stopnia, należy wliczyć do stanu zatrudnienia osób o określonym stopniu niepełnosprawności na podstawie art. 2a ust. 2 ustawy o rehabilitacji.
- Od kiedy pracodawca ma obowiązek udzielić temu pracownikowi urlopu dodatkowego? Po przepracowaniu roku od dnia zaliczenia go do stopnia umiarkowanego, czyli od 1 czerwca 2012 r., czy po przepracowaniu roku od daty wydania orzeczenia, czyli od 30 grudnia 2012 r.?
Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o rehabilitacji osobie zaliczonej do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności przysługuje dodatkowy urlop wypoczynkowy w wymiarze dziesięciu dni roboczych w roku kalendarzowym. Prawo do pierwszego urlopu osoba ta nabywa po przepracowaniu roku do dnia zaliczenia jej do jednego z tych stopni niepełnosprawności. Zgodnie z informacjami zawartymi na stronie internetowej Biura Pełnomocnika Rządu do spraw Osób Niepełnosprawnych za dzień zaliczenia do danego stopnia niepełnosprawności należy uznać dzień posiedzenia zespołu orzekającego (data wydania orzeczenia).
- Czy po wygaśnięciu orzeczenia o stopniu umiarkowanym pracodawca będzie mógł ponownie zaliczyć tego pracownika do stopnia lekkiego, uwzględniając zarówno orzeczenie ZUS, jak i PZO?
Orzeczenie późniejsze nie uchyla poprzedniego, chyba że wnioskowała o to osoba, której dotyczy orzeczenie. Jeżeli nie złożyła takiego pisma, to w obrocie prawnym znajdują się oba lub – jak w tym wypadku – trzy orzeczenia.
Jaka procedura przy kontroli
- W listopadzie 2011 r. PFRON doraźnie skontrolował pracodawcę w zakresie otrzymanego dofinansowania i refundacji za okres od 2004 r. do maja 2011 r. Kontrolę wszczęto na podstawie upoważnienia do przeprowadzenia czynności kontrolnych, w siedzibie spółki i zakończyło się to protokołem z kontroli, który pracodawca podpisał. Pracodawca otrzymał wystąpienie pokontrolne, z którego wynikało zobowiązanie „do złożenia dokumentów korygujących w odniesieniu do stwierdzonych podczas kontroli nieprawidłowości". Poinformowano go też, że wyniki kontroli trafią do wydziału dofinansowań rynku pracy PFRON „w celu wykorzystania służbowego, wyliczenia i wyegzekwowania nienależnie pobranych kwot dofinansowania i kwot refundacji składek". Ponieważ w żaden sposób nie podano pracodawcy kwoty „nienależnie pobranych kwot dofinansowania", oczekiwał, że wydział dofinansowań wyliczy i wskaże mu kwoty do zwrotu. Nic takiego nie nastąpiło. W styczniu 2012 r. pracodawca otrzymał zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego, w którym także nie podano informacji, jakie kwoty i w jakim terminie ma zwrócić. Jak powinna wyglądać procedura zwrotu nienależnie pobranych kwot, którą przyjął PFRON?
Pracodawca podaje, że w rozmowie telefonicznej z pracownikiem PFRON usłyszał, że fundusz oczekuje od niego, że sporządzi korekty wniosków o dofinansowanie, uwzględniające zakwestionowane dofinansowania bez decyzji administracyjnej, oraz że wpłaci nienależnie pobrane dofinansowanie. Wtedy po złożeniu korekt i uregulowaniu zobowiązań postępowanie może zostać uznane za bezprzedmiotowe i umorzone. Pracodawca uważa jednak, że w ślad za zawiadomieniem o wszczęciu postępowania PFRON powinien wydać decyzję o wysokości nienależnie pobranego dofinansowania i określić kwotę do zwrotu. Jak w takiej sytuacji powinien zachować się pracodawca? Jakie są przyjęte przez PFRON procedury podczas kontroli przedsiębiorców przy miesięcznym dofinansowaniu? Czy słuszność mają prawnicy kontrolowanej firmy, którzy uważają, że teraz należy czekać na decyzję administracyjną ustalającą kwoty do zwrotu?
Po przekazaniu wyników kontroli do Wydziału Dofinansowań Rynku Pracy PFRON pracodawcę, u którego przeprowadzono kontrolę, zawiadamia się o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego o zwrot środków funduszu, wypłaconych jako dofinansowanie wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych i/lub refundacji składek na ubezpieczenie społeczne, za okres objęty kontrolą w związku z ustaleniami zawartymi w protokole kontroli. Jednocześnie, na podstawie art. 7 i 77 kodeksu postępowania administracyjnego (DzU z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), stronę wzywa się do przedstawienia w ciągu 14 dni od doręczenia zawiadomienia wszelkich wniosków, uwag i informacji mających w jej ocenie znaczenie dla rozpoznania sprawy. Na tym etapie postępowania strona może w szczególności dokonać korekty w SODiR, przedstawić dokumenty wskazujące na prawidłowość wartości zadeklarowanych w złożonych wnioskach.
Po zapoznaniu się z przedstawionymi dowodami PRFON, w związku z zakończeniem postępowania dowodowego, na podstawie art. 10, art. 73 § 1 oraz art. 81 k.p.a., w związku z art. 45 ust. 3a ustawy o rehabilitacji, wyznacza stronie siedmiodniowy termin na zapoznanie się oraz wypowiedzenie w przedmiocie zebranego materiału dowodowego, w związku z toczącym się postępowaniem wszczętym z urzędu w sprawie o zwrot środków funduszu, wypłaconych stronie jako dofinansowanie wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych i/lub refundacji składek na ubezpieczenia społeczne, za okres objęty kontrolą.
Na tym etapie strona może przeglądać akta sprawy w każdym stadium postępowania, w tym sporządzać z nich notatki, kopie lub odpisy zgodnie z art. 73 k.p.a. Wyznaczony siedmiodniowy termin liczy się od następnego dnia po dniu doręczenia zawiadomienia. W przypadku niedokonania wymienionych czynności organ uznaje, że umożliwił stronie zajęcie stanowiska. Strona może wypowiedzieć się w formie pisemnej lub złożyć ustne oświadczenia do protokołu. Po zapoznaniu się ze zgromadzonym w tej sprawie materiałem dowodowym, strona może także zgłosić dodatkowe dowody, które mogą mieć znaczenie w tej sprawie. Stawiennictwo nie jest obowiązkowe.
PFRON zapoznaje się z przyjętym przez stronę stanowiskiem oraz z dodatkowo zgłoszonymi przez nią dowodami. Ponownie sprawdza, czy stwierdzone w protokole kontroli nieprawidłowości zostały usunięte. Jeśli stwierdzi, że tak się stało, prezes zarządu PFRON wydaje na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. w związku z art. 45 ust. 3a oraz art. 26a ust. 11 ustawy o rehabilitacji decyzję o umorzeniu postępowania, gdyż jest ono bezprzedmiotowe.
Jeśli natomiast PFRON odkryje, że pracodawca nie usunął błędów i braków, prezes PFRON nakazuje mu na podstawie art. 104 k.p.a., w związku z art. 45 ust. 3a, art. 49e ust. 1 i 2 oraz art. 26a ust. 11 ustawy o rehabilitacji zwrot nienależnie pobranych środków funduszu. Od tej decyzji stronie przysługuje odwołanie do ministra pracy, które wnosi się za pośrednictwem prezesa PFRON w terminie 14 dni od daty jej doręczenia (art. 127 § 1 i 2 k.p.a. w zw. z art. 129 k.p.a.).
—oprac. g.or.
