Opłatę produktową oblicza się jako iloczyn stawki opłaty produktowej i różnicy między masą zużytych baterii i akumulatorów przenośnych, jaką należy zebrać, aby osiągnąć wymagany poziom zbierania, a masą zebranych zużytych baterii i akumulatorów przenośnych (art. 39 ustawy o bateriach).
Stawkę opłaty produktowej określa rozporządzenie ministra środowiska z 3 grudnia 2009 r. w sprawie stawki opłaty produktowej (DzU z 2009 r., nr 215, poz. 1672) – wynosi ona 9zł/kg. Samo sprawozdanie o wysokości należnej opłaty produktowej (art. 41 ust 3) za wprowadzającego może złożyć organizacja odzysku.
Niedokonanie wpłaty w terminie lub w niższej wysokości skutkuje wydaniem przez marszałka województwa decyzji określającej zaległość z tytułu opłaty produktowej (należy dokonać wpłaty w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna). Jeżeli decyzja nie zostanie wykonana, wówczas marszałek wydaje kolejną decyzję i ustala dodatkową opłatę produktową w wysokości 50 proc. kwoty niewpłaconej opłaty produktowej. Nieterminowe wykonywanie wpłat oznacza naliczenie odsetek za zwłokę.
Odpowiedzialność karna za wykroczenie
Niezłożenie ww. sprawozdań w terminie lub złożenie nierzetelnego sprawozdania stanowi wykroczenie zagrożone karą grzywny. Za brak złożenia w terminie rocznego sprawozdania o rodzaju, ilości i masie wprowadzonych do obrotu baterii i akumulatorów lub za złożenie nierzetelnego sprawozdania górna granica kary grzywny wynosi 50 tys. zł.
Kara pieniężna
W przypadku niespełnienia obowiązku finansowania publicznych kampanii edukacyjnych, o których mowa w art. 37 ustawy o bateriach, wojewódzki inspektor ochrony środowiska może nałożyć karę pieniężną od 10 tys. do 100 tys. zł.
Komentuje Agnieszka Witaszek, aplikantka radcowska, kancelaria Noerr
Ustawa o bateriach i akumulatorach jest jedną z kilku szczególnych ustaw „odpadowych” realizujących rozszerzoną odpowiedzialność wprowadzającego za produkty wprowadzone do obrotu.
Ustawodawca powinien wdrażać tę zasadę w taki sposób, aby unikać nadmiernych i nieproporcjonalnych obciążeń dla przedsiębiorców. Zastrzeżenia można mieć co do liczby wymaganych sprawozdań oraz maksymalnej wysokości grzywny.
Przedsiębiorcy wprowadzający baterie i akumulatory mogą jednocześnie podlegać obowiązkom związanym z wprowadzaniem produktów w opakowaniach oraz sprzętu elektrycznego i elektronicznego – brak możliwości przekazania odpowiedzialności i powierzenia realizacji takich samych obowiązków organizacji odzysku w ramach kilku grup produktów może prowadzić do pomyłek i generować koszty.
Komentuje Marcin Witaszek, aplikant radcowski, Polski Związek Przemysłu Motoryzacyjnego
Do powstania zobowiązania z tytułu opłaty produktowej nie jest konieczne wydanie decyzji administracyjnej. Jedynie w razie stwierdzenia braku lub zbyt niskiej wpłaty marszałek wydaje decyzję ustalającą wysokość należnej opłaty produktowej. Decyzja musi być wydana przed upływem pięciu lat od końca roku, w którym należało wnieść opłatę – po upływie tego terminu zobowiązanie przedawni się. Przykładowo: wraz z końcem 2017 r. przedawni się opłata produktowa za 2011 rok.
Jeżeli wprowadzający w terminie wniesie opłatę w wysokości ustalonej w decyzji, nie poniesie żadnej sankcji. Jeśli jednak nie dokona wpłaty, wtedy marszałek określi, w drodze kolejnej decyzji, dodatkową opłatę produktową. Do podstawy tej dodatkowej opłaty nie powinno wliczać się odsetek za zwłokę.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych (art. 23 ust. 1 pkt 16d) oraz o podatku dochodowym od osób prawnych (art. 16 ust. 1 pkt 19d) pozwala na zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów uiszczonej w należnej wysokości i terminowo opłaty produktowej. Natomiast kosztem uzyskania przychodu nie może być dodatkowa opłata produktowa.
Czytaj także w serwisie:
Prawo w firmie
»
Firma
»
Ochrona środowiska