Innymi słowy, musi udowodnić, że problemy są przejściowe, podjął działania mające uzdrowić finanse przedsiębiorstwa, jest na etapie pozyskiwania nowych kontrahentów o lepszej kondycji. Jeżeli on sam wierzy w przetrwanie firmy i uda mu się do tego przekonać bank, może otrzymać wsparcie.
Inna możliwość to skorzystanie z usług faktoringu. Jednak z reguły takie usługi są oferowane firmom mającym stałych odbiorców swoich produktów, realizujących na ich rzecz dostawy w sposób cykliczny. Nie każdy rodzaj działalności wpisuje się więc w filozofię działania faktoringu. Można jednak próbować. Tym bardziej że firmy oferujące takie usługi wykazują często dalej idącą elastyczność w procesie oceny finansowej firmy i jej działalności niż banki przy ocenie zdolności kredytowej.
Jeżeli i to się nie sprawdzi lub nie pasuje do profilu działalności przedsiębiorcy, pozostaje szukać finansowania u osób trzecich. Innymi słowy, trzeba pozyskać niezależnego inwestora, który zgodzi się, np. w zamian za objęcie części udziałów, dokapitalizować firmę i/lub udzielić jej pożyczki.
Także w tym wypadku podstawą sukcesu będzie przekonanie inwestora, że firma mimo chwilowych kłopotów dobrze rokuje i ma szansę rozwoju, jeżeli tylko uda jej się spłacić zobowiązania i nawiązać nowe kontakty handlowe.
Definicje z europejskich przepisów
Przedsiębiorca zagrożony, zgodnie z unijnym rozporządzeniem o tzw. wyłączeniach blokowych (rozporządzenie 800/2008/WE), to taki, który spełnia następujące warunki:
• w wypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością – jeżeli ponad połowa jej zarejestrowanego kapitału została utracona, w tym ponad jedna czwarta w okresie poprzedzających 12 miesięcy,
• w wypadku spółki, której przynajmniej niektórzy członkowie są w sposób nieograniczony odpowiedzialni za długi spółki – jeżeli ponad połowa jej kapitału według sprawozdania finansowego została utracona, w tym ponad jedna czwarta w okresie poprzedzających 12 miesięcy,
• bez względu na rodzaj spółki – jeżeli zgodnie z prawodawstwem krajowym podlega zbiorowemu postępowaniu w sprawie niewypłacalności.
Z kolei za przedsiębiorcę znajdującego się w trudnej sytuacji ekonomicznej uznaje się tego, który spełnia kryteria określone w pkt. 9 – 11 komunikatu Komisji „Wytyczne wspólnotowe dotyczące pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw„(DzUrz UE nr C 244 z 1 października 2004 r. ze zm.).
Komisja uważa przedsiębiorstwo za zagrożone, jeżeli ani przy pomocy środków własnych, ani środków, które mogłoby uzyskać od właścicieli/akcjonariuszy lub wierzycieli, nie jest ono w stanie powstrzymać strat, które bez zewnętrznej interwencji władz publicznych prawie na pewno doprowadzą to przedsiębiorstwo do zniknięcia z rynku w perspektywie krótko- lub średnioterminowej.
Dla celów wytycznych firma jest w szczególności uznana za zagrożoną w następujących okolicznościach:
• w wypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością – jeżeli ponad połowa jej zarejestrowanego kapitału została utracona,
• w wypadku spółki, której przynajmniej niektórzy członkowie są w sposób nieograniczony odpowiedzialni za długi spółki – jeżeli ponad połowa jej kapitału według sprawozdania finansowego została utracona
• niezależnie od rodzaju spółki – jeżeli spełnia ona kryteria z prawa krajowego w zakresie podlegania zbiorowej procedurze upadłościowej.
Jednak nawet gdy nie zachodzi żadna z okoliczności wymienionych powyżej, przedsiębiorstwo może nadal być uznane za zagrożone, w szczególności gdy występują typowe oznaki, takie jak rosnące straty, malejący obrót, zwiększanie się zapasów, nadwyżki produkcji, zmniejszający się przepływ środków finansowych, rosnące zadłużenie, rosnące kwoty odsetek i zmniejszająca się lub zerowa wartość aktywów netto.
