Wakacje nie zawsze wędrują za podwładnym

[b]– Firma A, która jest powiązana kapitałowo z firmą B, rozwiązuje umowę o pracę. Pracownik nie otrzymał od niej należnego ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Urlop przeniesiono do firmy B, która przyjmuje zwalnianego i zgadza się na to, aby w niej wykorzystał go w naturze. Nie jest to przejście pracownika na podstawie art. 231 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=B5E347C50E4D2860978BAD3D891C7A48?n=1&id=76037&wid=337521]kodeksu pracy[/link]. Zwalniany ze spółki A otrzymuje świadectwo pracy z informacją, że niewykorzystany urlop otrzyma w spółce B. Czy takie praktyki są zgodne z prawem?[/b] – pyta czytelniczka.

Powiązania kapitałowe firm nie mają tu nic do rzeczy. Skoro spółki są odrębnymi pracodawcami, muszą wypełniać wszystkie obowiązki zgodnie z taką pozycją i przepisami. Te natomiast nakazują, że w razie rozwiązania z pracownikiem angażu trzeba się z nim rozliczyć z całości zobowiązań, w tym do urlopu wypoczynkowego.

[srodtytul]Zamiast plaży[/srodtytul]

Jeśli pracownik nie zdążył go wykorzystać w naturze z powodu rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy, szef musi mu za to wypłacić ekwiwalent pieniężny. Tak nakazuje art. 171 k.p. To świadczenie jednorazowe, regulowane w chwili rozstania z pracownikiem. Należy się on zatrudnionemu, bez względu na funkcję, jaką sprawował, i formę spółki lub jej powiązania z innym podmiotem.

Żadne przyczyny, w tym nawet dyscyplinarka podwładnego, nie zwalniają szefa z wypłaty ekwiwalentu. Art. 171 § 3 k.p. pozwala jednak odejść od tego wymogu, jeśli pracodawca i pracownik:

- bezpośrednio po rozwiązaniu lub wygaśnięciu stosunku pracy zawrą kolejną umowę,

- porozumieją się, że niewykorzystany podczas poprzedniego zatrudnienia urlop zrealizuje w naturze w trakcie nowej umowy.

Żadna z tych sytuacji nie zachodzi u pracownika czytelniczki, bo przestaje go wiązać umowa z tym pracodawcą. Przechodzi do innego, czyli firmy B. Dowodem tego jest m.in. wydane przez spółkę A świadectwo pracy, a wystawia je zakład, gdy kończy współpracę z podwładnym.

Sama firma A nie jest pewna, czy prawidłowo postępuje, bo prawdopodobnie na wszelki wypadek wystawia ten dokument, gwałcąc przy tym konieczne ostateczne rozliczenia z podwładnym.

Z jednej strony deklaruje zakończenie współpracy, a z drugiej pozostawia pracownikowi niezapłacony urlop. Niemniej urągające i bezprawne jest też, że szef przenosi uprawnienie zatrudnionego do innej firmy bez jego zgody.

[srodtytul]Ani transfer firmy, ani praca za chlebem[/srodtytul]

Czytelniczka zastrzega, że przejście urlopu pracownika nie jest skutkiem przejęcia zakładu lub jego części na podstawie art. 23[sup]1[/sup] k.p. W takiej sytuacji nowy pracodawca wstępuje w prawa i obowiązki poprzednika. Nie ma potrzeby wydawania świadectwa pracy, chyba że pracownik żegna się z przejmowanym zakładem.

Podobnie nie wystawia się takiego dokumentu temu, kto składa pisemny wniosek do macierzystej firmy o urlop bezpłatny, który będzie wykorzystywał na pracę w innej (art. 174[sup]1[/sup] k.p.). Na ogół jest to wymuszone sytuacją swojego pracodawcy, który traci rynek zbytu.

Przystający w pisemnej formie na taki urlop pracownik zawiera z nowym pracodawcą umowę na czas określony lub na czas wykonania określonej pracy. I to szef wypłaca mu wynagrodzenie i świadczenia oraz udziela urlopu wypoczynkowego za okres pracy w tym zakładzie. A to dlatego, że prawo do wakacji nabywa podczas wykonywania zadań w tej firmie.

W macierzystym zakładzie, choć nie pozostaje w zatrudnieniu, urlop bezpłatny podwładnego zalicza się do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze u dotychczasowego pracodawcy. Pracownik, mimo że w tym czasie pensję i inne świadczenia otrzymuje od innej firmy, w macierzystej będzie mógł liczyć np. na jubileuszówkę. Ta bowiem uwzględnia ten okres zarówno w ogólnym stażu pracy, jak i zakładowym.

[ramka][b]Dyscyplina ponad wszystko

Komentuje Grzegorz Orłowski, radca prawny w spółce z o.o. Orłowski, Patulski, Walczak: [/b]