Pracownikowi, z którym rozwiązano umowę o pracę bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę w tym trybie, przysługuje roszczenie o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowanie. O przywróceniu do pracy lub odszkodowaniu orzeka sąd pracy. Mówi o tym art. 56 § 1 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=76037]kodeksu pracy.[/link]
Wysokość odszkodowania określa art. 58 k.p. Jest ona uzależniona od długości okresu wypowiedzenia (przysługuje ono w wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia) w przypadku umowy o pracę na czas nieokreślony i umowy na okres próbny.
Natomiast w przypadku angażu na czas określony i na czas wykonania określonej pracy wysokość odszkodowania uzależniona jest od tego, ile jeszcze czasu, w momencie jej rozwiązania, miała trwać umowa terminowa, z tym jednak ograniczeniem, że wysokość odszkodowania nie może przekroczyć wynagrodzenia za trzy miesiące.
Zasada ta dotyczy także umów o pracę na czas określony, które można rozwiązać z zachowaniem dwutygodniowego wypowiedzenia.
W wypadku wadliwego natychmiastowego rozwiązania angażu na okres próbny odszkodowanie przysługuje za okres wypowiedzenia, a nie za okres, do upływu którego umowa miała trwać. Ponadto pracownik ma możliwość wyboru roszczenia, gdyż może żądać także przywrócenia go do pracy.
