Aby móc odzyskać dług, trzeba zadbać o dokumenty

Umawiając się z kontrahentami co do dostaw towarów czy świadczenia usług, zawsze pamiętajmy o zadbaniu o posiadanie odpowiednich dokumentów. Muszą one potwierdzać wykonanie zamówienia, usługi czy dostarczenie towaru. Inaczej możemy mieć problemy z wyegzekwowaniem należnych nam z tego tytułu kwot. Niestety, przedsiębiorcy nie zawsze o tym pamiętają. Potwierdzają to codzienne obserwacje.

Od niedawna problem dotyczy faktur. Tu wskazana jest pewna ostrożność. Wystawiane są one bez podpisu odbiorcy towaru i usługi. Jest na nich jedynie nasz podpis (czyli osoby, która ją wystawia). Lepiej, gdy zadbamy o to, aby poza nim znalazł się tam również podpis naszego kontrahenta. W razie kłopotów łatwiej będzie pewne rzeczy udowodnić.

[srodtytul]Gdy brak zapłaty, najpierw wzywamy...[/srodtytul]

Jeśli mimo wywiązania się ze zobowiązania, a więc przykładowo dostarczenia towaru i wystawienia faktury, nie dostajemy zapłaty i mijają kolejne dni oczekiwania na nią, nie traćmy więcej czasu. Kontrahent powinien zapłacić nam w ciągu siedmiu dni (tak jest zazwyczaj). Jeśli pieniędzy nie dostajemy, skierujmy do naszego dłużnika wezwanie do zapłaty, najlepiej na piśmie. Powinniśmy postarać się o dowód jego doręczenia. Może być to potwierdzenie jego odebrania – gdy wezwanie dostarczyliśmy przedsiębiorcy osobiście lub potwierdzenie odbioru listu poleconego – w przypadku gdy korzystamy z usług poczty.

[srodtytul]... cierpliwie czekamy...[/srodtytul]

Zazwyczaj dłużnik – po przesłaniu wezwania – kontaktuje się z nami i obiecuje uregulowanie należności. Nie bądźmy naiwni i nie poprzestańmy tylko na zapewnieniach słownych.[b] Jeśli zgodzimy się na odroczenie terminu zapłaty, to po pierwsze ustalmy, na jak długo, a po drugie – zadbajmy, aby nasz dłużnik zapewnił nas na piśmie, że się wywiąże ze złożonej obietnicy.[/b] W przeciwnym razie jego zapewnienia nie będą nic warte. Nie mając nic na papierze, niewiele wskóramy w sądzie – w razie ewentualnego sporu.

[srodtytul]... a potem idziemy do sądu[/srodtytul]

Gdy minie czas, w ciągu którego dłużnik miał zapłacić, i nic się nie wydarzy, tzn. nadal nie dostaniemy należnych nam pieniędzy, możemy wystąpić z pozwem do sądu. Pozew kierujemy albo do sądu właściwego według miejsca wykonania zobowiązania, albo właściwego dla siedziby dłużnika (dużo zależy od rodzaju sprawy). Pamiętajmy też, że [b]jeśli wartość przedmiotu sporu nie przekracza 100 tys. zł, właściwy jest sąd rejonowy – wydział gospodarczy.[/b] Powyżej tej kwoty sprawę kierujemy do wydziału gospodarczego w sądzie okręgowym.

Jeśli właściciel firmy (wierzyciel) dysponuje odpowiednimi dokumentami potwierdzającymi wywiązanie się ze swoich obowiązków, sąd wydaje nakaz zapłaty (w postępowaniu nakazowym lub upominawczym) – w zależności od kwoty i przedmiotu roszczenia. Od takiego nakazu dłużnik może się odwołać. Po uprawomocnieniu się nakazu, jeśli nadal nie otrzymamy zapłaty, możemy skierować sprawę do komornika.

[srodtytul]Z pomocą przyjdzie komornik[/srodtytul]

Zwraca się do niego coraz więcej przedsiębiorców. Wskazują mu nieruchomości lub rzeczy ruchome, z których można przeprowadzić egzekucję. Komornik zajmuje je. Potem biegły sądowy – na jego zlecenie – opisuje i przeprowadza oszacowanie zajętych nieruchomości lub rzeczy ruchomych. Dłużnicy mogą się od tego odwołać. W praktyce zresztą często to robią, twierdząc, że zajęte rzeczy przedstawiają dużo większą wartość niż ta oszacowana przez biegłego.