Przekazanie, ujawnienie lub wykorzystanie cudzych informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa albo ich nabycie od osoby nieuprawnionej, jeżeli zagraża lub narusza interes przedsiębiorcy, stanowi czyn nieuczciwej konkurencji (art. 11 ust. 1 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=11F33EE0ED700A485DDCFEAF5CBC4385?id=170546]ustawy z 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji[/link] [dalej uznk]).
[b]Tajemnica przedsiębiorstwa definiowana jest jako „nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności”.[/b] W skład tej tajemnicy wchodzą więc informacje zawarte we wszelkiej postaci materiałach i dokumentach technicznych, instrukcjach obsługi, rysunkach, planach oraz wykresach, a także wszelkie inne informacje posiadające wartość gospodarczą.
[srodtytul]Tylko to co poufne[/srodtytul]
Warunkiem uznania danej wiadomości za informację poufną jest podjęcie przez przedsiębiorcę (dysponenta tajemnicy przedsiębiorstwa) niezbędnych kroków w celu zachowania takiej poufności. Ponieważ ustawodawca nie określił, jakie mają to być działania, przyjmuje się, że będą to wszystkie możliwe i dostateczne czynności wskazujące na wolę przedsiębiorcy w utrzymaniu danej informacji w tajemnicy.
[ramka][b]Przykład[/b]