Związkowe rady pracowników działają do końca swojej kadencji

Tak wynika z ustawy z 22 maja 2009 r. [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=315395]o zmianie ustawy o informowaniu pracowników i przeprowadzaniu z nimi konsultacji (DzU nr 97, poz. 805)[/link]. Wchodzi ona w życie 8 lipca tego roku.

[srodtytul]Były trzy drogi[/srodtytul]

Stało się tak wskutek zakwestionowania w ubiegłym roku niektórych przepisów pierwotnej ustawy o radach pracowników przez Trybunał Konstytucyjny. Gdyby Sejm nie zdążył z uchwaleniem zmian i opublikowaniem ich w Dzienniku Ustaw przed 8 lipca br., to rady wybrane z desygnacji związku, a takich według danych resortu pracy jest cztery razy więcej niż ustanowionych wyłącznie przez podwładnych, kończyłyby działalność 8 lipca 2009 r.

Ustawa z 7 kwietnia 2006 r. [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=181671]o informowaniu pracowników i przeprowadzaniu z nimi konsultacji (DzU nr 79, poz. 550 ze zm., dalej ustawa) [/link]nakazywała utworzenie u niemal wszystkich pracodawców prowadzących działalność gospodarczą i zatrudniających minimum 50 osób nowej reprezentacji załogi. Pracodawca musi informować rady pracowników o ważnych sprawach ekonomicznych i kadrowych firmy, a te ostatnie kwestie także z nimi konsultować.

Pierwotnie ustawa przewidziała trzy sposoby ustanowienia rad:

- [b]DESYGNACJA[/b] – w przedsiębiorstwach, gdzie działa chociaż jedna reprezentatywna zakładowa organizacja związkowa. Organizacja ta wskazywała członków tego organu, a pracownicy nie mieli żadnego wpływu na jej decyzję.

- [b]MIESZANY[/b] – gdy w firmie objętej działaniem przynajmniej dwóch związków reprezentatywnych, które nie były w stanie porozumieć się co do desygnacji członków rady, związki podpowiadały tylko kandydatów do zasiadania w radzie, na których głosowali sami zatrudnieni.

- [b]DEMOKRATYCZNY[/b] – tam, gdzie brakowało reprezentatywnych związków, radę wybierali pracownicy w powszechnym i równym głosowaniu.

[srodtytul]Wyłącznie z wyboru[/srodtytul]

Teraz jest tylko wybór przez załogę w powszechnym głosowaniu. Pozostawienie tylko tego trybu spowodowało zmiany w innych przepisach ustawy. Dotyczy to m.in. kosztów związanych z wyborem i działalnością rady pracowników. Od 8 lipca w całości będzie je ponosił pracodawca (zmieniony art. 6 ustawy). Z kolei znowelizowany jej art. 10 ustanawia, że zasady powoływania oraz tryb działania komisji wyborczej określa regulamin ustalony przez pracodawcę i uzgodniony z pracownikami wyłonionymi w trybie przyjętym u danego pracodawcy.

Natomiast koszty działalności funkcjonujących jeszcze związkowych rad nadal ponoszą organizacje desygnujące członków, jeżeli porozumienie zawarte między radą i pracodawcą nie określa innych zasad ponoszenia tych kosztów.