Brak pensji może zmotywować do objęcia nowej posady

[b]Zatrudnionego na stanowisku robotniczym skierowaliśmy na okresowe badania lekarskie.

Z orzeczenia wynika, że ze względu na określone przeciwwskazania zdrowotne nie może on wykonywać pracy na dotychczasowym miejscu.

Ta niezdolność nie jest jednak wynikiem choroby zawodowej czy wypadku przy pracy. Jak mamy postąpić w takiej sytuacji, jeżeli pracownik, będący działaczem związkowym, korzysta ze szczególnej ochrony trwałości stosunku pracy przewidzianej w art. 32 ust. 1 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=4BC3FC2124E70244F121BD52A57B56AB?id=162202]ustawy o związkach zawodowych[/link], a zarząd związku nie zgodził się na wypowiedzenie mu umowy o pracę i to ani na zmieniające, ani na definitywne. Proponowaliśmy działaczowi zmianę warunków pracy w zakresie stanowiska, na którym mógłby wykonywać pracę, ale on odmówił, choć była to jedyna wolna posada w firmie. Co możemy zrobić? [/b]

Przy takim orzeczeniu nie wolno dopuścić podwładnego do pracy na dotychczas zajmowanym stanowisku. Jednoznacznie przesądza o tym art. 229 § 4 kodeksu pracy. Stanowi on, że szef nie może dopuścić do pracy bez aktualnego orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do zajęć na określonym stanowisku. Przepisy nie przewidują jednak, jak pracodawca ma postąpić w takich sytuacjach.

Co szef może zrobić? Niestety, łatwiej odpowiedzieć, czego nie może zrobić.

[srodtytul]Związane ręce[/srodtytul]

W szczególności [b]nie wolno wypowiedzieć warunków umowy o pracę bez uzyskania wcześniej zgody zarządu zakładowej organizacji związkowej.[/b] Jednoznacznie stanowi o tym art. 32 ust. 1 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=4BC3FC2124E70244F121BD52A57B56AB?id=162202]ustawy z 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (DzU z 2001 r. nr 79, poz. 854 ze zm.)[/link]. Nie zachodzi tu bowiem zniesienie lub ograniczenie ochrony przewidzianej tym przepisem.

W szczególności nie można wykorzystać art. 10 ust. 1 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=169524]ustawy z 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (DzU nr 90, poz. 844 ze zm.)[/link]. Pozwala on dać wypowiedzenie zmieniające m.in. chronionemu działaczowi związkowemu, ale tylko wtedy, gdy następuje to z powodów niedotyczących pracownika.

Tymczasem u czytelnika przyczyna zamierzonego wypowiedzenia leży po stronie pracownika (stan zdrowia), a więc odnosi się do podwładnego. Zatem użycie art. 10 ust. 1 ustawy, odwołującego się do przyczyn niedotyczących pracownika, jest problematyczne.

Nie da rady również wykorzystać art. 43 pkt 2 k.p., pozwalającego dać wypowiedzenie zmieniające w razie stwierdzonej orzeczeniem lekarskim utraty zdolności do wykonywania dotychczasowej pracy. Dotyczy on bowiem wyłącznie pracowników, którzy korzystają z ochrony przewidzianej w art. 39 k.p.

Doraźnie szef rozwiąże ten problem, kierując jedynie działacza do innej pracy, do której nie ma przeciwwskazań zdrowotnych, w trybie i na zasadach określonych w art. 42 § 4 k.p. Ale takie powierzenie nie może trwać dłużej niż trzy miesiące w roku kalendarzowym.