Zwalniani pracownicy często pytają o odprawy. Dotyczy to zwłaszcza tych przypadków, w których przyczyną wypowiedzenia umowy o pracę jest likwidacja stanowiska pracy spowodowana kiepską sytuacją finansową pracodawcy. Jednak odpraw nie dostaną wszystkie zwalniane osoby.
[srodtytul]Zwolnienie grupowe[/srodtytul]
Podstawową różnicą wprowadzoną przez ustawodawcę w zakresie sytuacji osób zatrudnionych jest pozbawienie pracowników zakładu pracy zatrudniającego mniej niż 20 pracowników ustawowego uprawnienia do otrzymania odprawy pieniężnej. Taką odprawę przewiduje bowiem art. 8 [link=http://aktyprawne.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=169524]ustawy z 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników [/link](tzw. ustawa o zwolnieniach grupowych). Natomiast stosownie do art. 1 ust. 1 powołanej ustawy jej przepisy stosuje się w razie konieczności rozwiązania stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników przez pracodawcę zatrudniającego co najmniej 20 pracowników. Ewentualna odprawa dla pracowników niewielkich zakładów pracy może wynikać jedynie z przepisów wewnątrzzakładowych, jak układy zbiorowe, regulaminy czy statuty, które mogą zawierać regulacje korzystniejsze aniżeli przepisy prawa pracy.
Należy dla jasności wskazać, że liczba 20 pracowników, o której mowa w ustawie o zwolnieniach grupowych, odnosi się do wszystkich pracowników zatrudnionych u danego pracodawcy, niezależnie od tego, czy podstawę stosunku pracy stanowi umowa o pracę, powołanie, wybór, mianowanie, spółdzielcza umowa o pracę lub umowa w celu przygotowania zawodowego. Do składu załogi należy zaliczyć także osoby zatrudnione na podstawie umów terminowych. Nie ma również znaczenia, czy pracownicy są zatrudnieni w pełnym czy niepełnym wymiarze czasu pracy.
[srodtytul]Szczególne przepisy kodeksu pracy[/srodtytul]
