Kary pieniężne nie mogą być wyższe, niż przewidują kodeksowe limity

[b]po pierwsze[/b], sum egzekwowanych na mocy tytułów wykonawczych (tj. np. prawomocnego wyroku sądu) na zapłacenie należności alimentacyjnych,

[b]po drugie[/b], sum egzekwowanych na mocy tytułów wykonawczych na zapłacenie należności innych niż alimentacyjne oraz

[b]po trzecie[/b] – po dokonaniu potrąceń zaliczek pieniężnych udzielonych danemu pracownikowi. Kary pieniężne mogą zatem być pobierane z wynagrodzenia pracownika dopiero w czwartej kolejności, tj. po uprzednim dokonaniu potrąceń sum należących do powyżej wymienionych trzech grup.

Jednocześnie należy mieć na uwadze, iż jeżeli od wynagrodzenia danego pracownika odejmowane są także inne, dobrowolne potrącenia (np. z tytułu składki związkowej), to fakt ten nie jest uwzględniany przy obliczaniu wysokości wynagrodzenia będącej podstawą określenia maksymalnej wysokości kar pieniężnych (tak też E. Maniewska w: K. Jaśkowski, E. Maniewska, „Kodeks pracy. Komentarz. Ustawy towarzyszące z orzecznictwem. Europejskie prawo pracy z orzecznictwem”, tom I, LEX 2009, komentarz do art. 108 k.p., teza 6).

[b]A czy wolno ukarać niższą karą w niższej niż kodeksowa wysokości?[/b]

[b]Tak.[/b] Nic nie stoi na przeszkodzie obniżeniu maksymalnych kwot kar porządkowych np. w układzie zbiorowym pracy, w umowie o pracę (tak M. Zieleniecki, [w:] U. Jackowiak [red.] „Kodeks pracy z komentarzem”, Fundacja Gospodarcza 2004, wyd. IV, komentarz do art. 108, teza 2). Nie jest natomiast dopuszczalne ich podwyższanie.