Obowiązkowy poziom recyklingu w 2007 r. wyniósł 25 proc., a stawka za kilogram to 2,68 zł500 kg x [(25 — 20): 100] x 2,68 zł/kg = 67, 00 zł
Zakładamy też, że Skrzętna w 2007 r. zużyła 500 kg opakowań z papieru i tektury i oddała 150 kg do recyklingu. To znaczy, że uzyskała poziom recyklingu równy 30 proc. Obowiązkowy poziom recyklingu w 2007 r. dla papieru i tektury wynosi 48 proc., a stawka za kilogram 0,64 zł. Swoją opłatę za papier wyliczy więc następująco:
500 kg x [(48 – 30): 100] x 0,64 zł/kg = 57,6 zł
Skrzętna wprowadziła w 2007 r. na rynek razem z produktami 300 kg opakowań drewnianych (nie licząc palet). Obowiązkowy poziom recyklingu dla materiałów naturalnych, do których zalicza się drewno, wynosi 15 proc., a stawka 0,32 zł za kilogram. Skrzętna nie przekazała nic do recyklingu. W tym wypadku musi więc zapłacić za całość wprowadzonych na rynek opakowań:
300 kg x [(15 – 0): 100] x 0,32 zł/kg = 14,4 zł
Skrzętna wykorzystała też 10 kg opakowań z blachy stalowej. Obowiązkowy poziom recyklingu dla takich opakowań wynosi 20 proc. Jednak Skrzętna oddała do recyklingu 2 kg opakowań tego samego rodzaju. Osiągnęła 20-proc. poziom recyklingu. Nie będzie więc musiała płacić za 2007 r. opłaty produktowej za ten rodzaj opakowań.
W sumie Skrzętna zapłaci za niewykonany recykling:67 zł + 57,6 zł + 14,4 zł = 139, 00 zł
Teraz Skrzętna musi obliczyć opłatę za odzysk opakowań. Robi to zgodnie ze wzorem zawartym w załączniku nr 5 do ustawy o opłacie produktowej (>>patrz wzór 1).
Wysokość należnej opłaty produktowej z tytułu niewykonania obowiązku odzysku odpadów opakowaniowych należy obliczać według tego wzoru.
Poszczególne litery we wzorze oznaczają:
OP odzysk
– wysokość należnej opłaty produktowej w zł M z indeksem liczbowym – masa w kg danego rodzaju opakowania wprowadzona przez przedsiębiorcę w 2007 r. w kraju, przy czym:
M1
– dotyczy opakowań z tworzyw sztucznych
M2
– dotyczy opakowań z aluminium
M3
– dotyczy opakowań ze stali, w tym z blachy stalowej
M4
– dotyczy opakowań z papieru i tektury
M5
– dotyczy opakowań ze szkła gospodarczego, poza ampułkami
M6
– dotyczy opakowań z materiałów naturalnych (drewna i tekstyliów)
OP z indeksem liczbowym
– odpowiednio stawka jednostkowa opłaty produktowej w zł za kg dla danego rodzaju opakowania, określona w obowiązującym w 2007 r. rozporządzeniu w sprawie stawek opłat produktowych, przy czym:
OP1
– dotyczy opakowań z tworzyw sztucznych
OP2
– dotyczy opakowań z aluminium
OP3
– dotyczy opakowań ze stali, w tym z blachy stalowej
OP4
– dotyczy opakowań z papieru i tektury
OP5
– dotyczy opakowań ze szkła gospodarczego, poza ampułkami
OP6
– dotyczy opakowań z materiałów naturalnych (drewna i tekstyliów)
P odzysku
– wyrażony ułamkiem dziesiętnym wymagany w 2007 r. roku poziom odzysku
M całkowita
– suma mas w kg wszystkich rodzajów opakowań wprowadzonych przez przedsiębiorcę w 2007 r. na terytorium kraju
M odzyskana
– suma mas w kg wszystkich rodzajów odpadów opakowaniowych poddanych odzyskowi w 2007 r.
Jeżeli przedsiębiorca nie wprowadzał opakowań z jakiegoś rodzaju materiałów, to pomija go w obliczeniach.
Skrzętna podstawi teraz odpowiednie dane do wzoru. Stawki za odzysk są takie same jak za recykling. W jej wypadku: M1 = 500 kg, a OP1 = 2,68 zł/kg;
M3 = 10 kg a OP3 = 0,80 zł;
M4 = 500 kg a OP4 = 0,64 zł/kg;
M6 = 1000 kg (z uwzględnieniem palet) a OP6 = 0,32 zł/kg;
M całkowita = 2010 kg;
M odzyskana = 252 kg (firma przekazała tyle do recyklingu, który jest jedną z form odzysku, ma też dokumenty potwierdzające odrębnie odzysk i recykling) >> patrz wzór 2.
Opłata produktowa za odzysk wyniosła więc 744 zł 86 gr.
Kwota za odzysk i recykling przekracza 50 zł, przedsiębiorca będzie ją musiał wpłacić na konto urzędu marszałkowskiego.
Wzory formularzy określa rozporządzenie z 23 listopada 2006 r. w sprawie wzoru rocznego sprawozdania o wysokości należnej opłaty produktowej (DzU z 2006 r. nr 226, poz. 1654).
Z wyjaśnień do tego rozporządzenia wynika, że rodzaje opakowań trzeba wpisać w formularzu w odpowiedniej kolejności. Ma być ona taka sama jak w załączniku nr 4 do ustawy i w rozporządzeniu w sprawie stawek opłat produktowych. W sprawozdaniu pomija się natomiast te rodzaje opakowań, których przedsiębiorca nie wprowadził na rynek.
Dział 1.1
Skrzętna wypełnia następująco:
1. W kolumnie 1 wpisuje rodzaj opakowania, z którego powstał odpad. Klasyfikuje je zgodnie z rodzajami opakowań wymienionymi w załączniku nr 1 do ustawy o opłacie produktowej i w takiej kolejności jak w załączniku nr 4 do ustawy o opłacie produktowej.
2. W kolumnie 2 podaje masę opakowań w kilogramach wprowadzonych na rynek krajowy.
3. Gdyby wprowadzała na rynek produkty w opakowaniach wielomateriałowych, wypełniałaby też kolumnę 3. Wpisałaby też tam masę takich opakowań uwzględnionych w masie danego rodzaju opakowania w danym roku sprawozdawczym. Ponieważ Skrzętna nie stosowała takich opakowań, kolumnę 3 pozostawia pustą.
4. W kolumny 4 i 5 wpisuje się masę wprowadzonych na rynek opakowań podlegających obowiązkowi odzysku lub recyklingu.
5. W kolumny 6 i 8 przedsiębiorca wpisuje masę odpadów poddanych odzyskowi i recyklingowi ogółem, a w kolumny 7 i 9 masę odpadów poddanych odzyskowi i recyklingowi w 2007 r. W opisywanej przez nas firmie jest to ta sama masa, ponieważ Skrzętna nie miała nadwyżek recyklingowych z poprzedniego roku.
6. Wymagany poziom odzysku i recyklingu (dla danego rodzaju opakowania) w proc. przedsiębiorca wpisuje w kolumny 10 i 11 – wpisuje się poziom odzysku i recyklingu określony w rozporządzeniu w sprawie rocznych poziomów odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych dla danego rodzaju opakowania określonego w przepisach.
7. Natomiast osiągnięty poziom recyklingu i odzysku dla poszczególnych rodzajów opakowań przedsiębiorca wyliczył na podstawie masy odpadów opakowaniowych poddanych w danym roku sprawozdawczym odzyskowi i recyklingowi (kolumny 6 i 8) oraz masy wprowadzonych na rynek krajowy opakowań podlegających obowiązkowi odzysku i recyklingu (kolumny 4 i 5) w danym roku sprawozdawczym.
8. Skrzętna wyliczyła też osiągnięty poziom odzysku, dzieląc masę przekazanych do odzysku opakowań przez masę wprowadzonych na rynek krajowy opakowań i mnożąc tę liczbę przez 100. Podobnie wyliczyła poziomy recyklingu dla poszczególnych rodzajów opakowań.
9. Jeżeli przedsiębiorca przekroczyłby obowiązujący poziom odzysku bądź recyklingu, to wpisałby masę nadwyżki w kolumny 14 i 15.
Dział 1.2
Skrzętna wypełnia szczególnie ostrożnie, robi to bowiem w tym roku po raz pierwszy. Na szczęście przedsiębiorca, któremu oddała odpady, przekazał wszystkie do recyklingu materiałowego, nie będzie więc musiała głowić się nad tym, co w jakie pola wpisać.
1. W kolumnie 2 wpisuje przekazane do odzysku odpady – trzeba podać masę odpadów opakowaniowych wykazaną w dokumencie potwierdzającym odzysk lub recykling (zgodnym z rozporządzeniem ministra środowiska z 19 grudnia 2006 r. w sprawie dokumentów potwierdzających odrębnie odzysk i odrębnie recykling; DzU z 2006 r. nr 247, poz. 1816).
2. Również z tych dokumentów odczytała, że w jej wypadku był to tylko recykling materiałowy. Zgodnie z wyjaśnieniami do formularza wpisuje się je w kolumnę 3, przy czym chodzi wyłącznie o recykling, w wyniku którego powstaje produkt wykonany z tego samego rodzaju materiału, z którego powstał odpad przekazany do recyklingu, np. dla tworzyw sztucznych będzie takim proces, w wyniku którego otrzymuje się produkt wykonany z tworzywa sztucznego.
3. Inne procesy wpisuje się też zgodnie z dokumentem potwierdzającym odzysk.
4. Kolumna 5 jest sumą danych z kolumn 3 i 4.
5. Kolumna 9 zawiera sumę danych z kolumn 5 – 8.
Dział 2
to kwoty opłaty produktowej. Skrzętna wpisuje je w formularz „wysokość należnej opłaty produktowej – opakowania” (
>>patrz wzór formularza
). Formularz ten może sprawiać problemy przy wypełnianiu, nie został bowiem od ubiegłego roku poprawiony. Radzimy wpisać kwoty, tak jak w załączonym wzorze.
Przypominamy, że zgodnie z instrukcją podaną w załączniku do rozporządzenia w sprawozdaniu przedsiębiorca podaje:
masę opakowań lub produktów z dokładnością do 1 kg,należną opłatę produktową z dokładnością do pełnych złotych (ale nie jest jasne, czy chodzi o zaokrąglanie poszczególnych opłat produktowych za każdy rodzaj opakowania, czy łącznie za odzysk, czy łącznie za recykling, czy łącznie za opakowania za odzysk i recykling, czy łącznie za opakowania i produkty), osiągniętą wielkość odzysku i recyklingu z dokładnością do 0,01 proc.
Skrzętna część swojej produkcji sprzedała za granicę. Do pakowania używała pudełek kartonowych i woreczków polietylenowych, a jako opakowań zbiorczych – skrzyń drewnianych.
Niezależnie od tego, czy przedsiębiorca dokonał eksportu poza granice UE, czy wewnątrzwspólnotowej dostawy, musi wypełnić sprawozdanie o masie wywiezionych za granicę opakowań na druku OPAK-3.
Wzór druku znajduje się w rozporządzeniu ministra środowiska z 31 grudnia 2004 r. dotyczącym wzorów formularzy służących do składania rocznych sprawozdań o masie wytworzonych, przywiezionych z zagranicy oraz wywiezionych za granicę opakowań (DzU z 2005 r. nr 4, poz. 30).
Uwaga! Masę wywiezionych za granicę opakowań podaje się w tonach, a nie w kilogramach, jak przy opłacie produktowej.
Skrzętna zużyła do wywiezionych produktów 500 kg opakowań z papieru i tektury, 500 kg opakowań plastikowych i 300 kg opakowań z drewna. Umieści te dane na formularzu (>>patrz wzór formularza). Jest małym przedsiębiorcą, więc dane dotyczące opakowań drewnianych umieści tylko w kolumnie „rodzaj materiału”, z którego zostało wykonane opakowanie, w rubryce „inne – ogółem” natomiast nie wypełni podrubryki „w tym drewno”. Danych w tym zakresie nie podają bowiem mali i średni przedsiębiorcy.
Wyeksportowanych opakowań nasz przedsiębiorca nie uwzględnia w rocznym rozliczeniu z opłaty produktowej, ponieważ dotyczy ono wyłącznie opakowań wprowadzonych na rynek krajowy.
Stawki opłat i poziomy recyklingu nie dotyczą opakowań mających bezpośredni kontakt z produktami leczniczymi (określonymi w prawie farmaceutycznym) oraz opakowań po środkach niebezpiecznych (w rozumieniu ustawy o opakowaniach i odpadach opakowaniowych)
Przedsiębiorca ma obowiązek prowadzić ewidencję, w którą wpisuje masę wprowadzonych na rynek opakowań, z podziałem na poszczególne rodzaje. Najlepiej gdy masa opakowań jest wzięta z faktur. Jednak często, zwłaszcza gdy towary paczkowane są sprowadzane z zagranicy, nie ma o tym informacji.
Natomiast dane dotyczące odzysku, recyklingu i procesów ustala się na podstawie dokumentów potwierdzających odrębnie odzysk i recykling, które prowadzący odzysk lub recykling jest obowiązany wydać na wniosek przedsiębiorcy przekazującego odpady do odzysku lub recyklingu. Dokumenty mają wzory określone rozporządzeniem ministra środowiska w sprawie dokumentów potwierdzających odrębnie odzysk i odrębnie recykling (DzU z 2006 r. nr 247, poz. 1816).
