Treść art. 471 Kodeksu postepowania cywilnego jednoznacznie wskazuje, że referendarz sądowy w zakresie wykonywanych czynności ma kompetencje sądu. Art. 5091 § 2 k.p.c. stanowi natomiast, że referendarz sądowy wykonuje czynności w postępowaniu rejestrowym z wyłączeniem prowadzenia rozprawy. W doktrynie przyjmuje się, że w toku postępowania rejestrowego referendarze sądowi mogą wykonywać wszelkie czynności m. in. wydawać postanowienia co do istoty sprawy, jak i formalne, uprawnieni są także do wydawania zarządzeń oraz do kierowania tokiem postępowania i prowadzenia postępowania dowodowego. Gwarancja dwuinstancyjności postępowania daje stronom prawo do kwestionowania rozstrzygnięć sądowych, oraz poddanie ich kontroli przez sąd odwoławczy. Zasada ta ma zastosowanie zarówno w przypadku wydania rozstrzygnięcia przez sędziego jak i przez referendarza sądowego. Skoro z konstytucyjnej zasady prawa do sądu zawartej w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP wynika uprawnienie strony do rozpoznania jej sprawy przez niezawisły sąd, to niewątpliwie strona po wydaniu orzeczenia przez referendarza sądowego powinna mieć możliwość uzyskania stanowiska sądu w swojej sprawie.