Pracodawca musi wypłacać pensje w miejscu, terminie i czasie określonych w regulaminie pracy lub w innych przepisach prawa pracy, np. w układzie zbiorowym pracy, regulaminie wynagradzania (art. 86 § 1 kodeksu pracy). Jeżeli nie ma obowiązku ustalenia regulaminu pracy (przy zatrudnianiu mniej niż 20 pracowników), określa miejsce, termin i czas wypłaty poborów w tzw. obowiązkowej informacji o porządku pracy (art. 29 § 3 k.p.).
Wskazane z góry
Wynagrodzenia należy wypłacać co najmniej raz w miesiącu, w stałym i z góry ustalonym terminie (art. 85 § 1 k.p.). Przy czym miesiąc nie oznacza tu miesiąca kalendarzowego, lecz 30 kolejnych dni, z których ostatni nazwą lub datą odpowiada pierwszemu (art. 112 i 114 k.c. w zw. z art. 300 k.p.). Pracodawca musi zatem wyznaczyć stały, miesięczny cykl obrachunkowy.
Składniki płacy przysługujące podwładnym za okresy dłuższe niż miesiąc (premie, udział w zysku itd.) wypłaca się z dołu, w terminach określonych w przepisach płacowych przewidujących te świadczenia (np. w regulaminie wynagradzania). Natomiast wynagrodzenie płatne miesięcznie zatrudnieni powinni otrzymywać za dany miesiąc z dołu, niezwłocznie po ustaleniu jego pełnej wysokości, nie później niż w ciągu pierwszych dziesięciu dni następnego miesiąca kalendarzowego (art. 85 § 2 k.p.). Przy czym w regulaminie pracy należy wskazać dokładnie ten dzień, np. 10., a nie ogólnie określić „do 10.".
Różne terminy
Niekiedy pracodawca podejmuje decyzję o zmianie terminu wypłaty pensji dla niektórych grup podwładnych, a nawet dla poszczególnych osób. Jest to dopuszczalne pod warunkiem zachowania zasady równego traktowania. Jako przykłady można podać:
- dwa terminy wypłat dla osób, które poza miesięcznym ryczałtem wypłacanym 30. dnia miesiąca 10. dnia następnego miesiąca dostają premię lub prowizję (ze względu na konieczność dodatkowych obliczeń),