Chodzi tu o programy znane jako „Bon na innowacje" i „Duży bon". Oba opierają się na podobnych zasadach. Pierwszy z nich skierowany jest do mikro i małych firm, a jego celem jest zainicjowanie kontaktów przedsiębiorców z jednostkami naukowymi. Wsparcie, jakie otrzymuje firma może być przeznaczone wyłącznie na zakup usług dotyczących wdrożenia albo rozwoju produktu lub technologii. Usługę tę musi realizować odpowiednia jednostka naukowa, z którą firma podpisuje umowę.
Limit wsparcia
Bon na innowacje oznacza, że firma otrzymuje maksymalnie 15 tys. zł na zakup takiej usługi, przy czym pieniądze te trafiają bezpośrednio do usługodawcy (jednostki naukowej). Gdyby jej koszt wyniósł dokładnie 15 tys. zł, firma otrzymuje 100 proc. dofinansowanie. Jeżeli koszt usługi będzie wyższy, oznacza to, że firma musi część przekraczającą 15 tys. zł, pokryć ze środków własnych. Dotyczy to także wydatków, których nie wolno uznać za kwalifikowane. Przykładowo, jednostka naukowa po zrealizowaniu projektu wystawi fakturę na 15 tys. zł netto i 18,5 tys. brutto. Ponieważ podatek VAT nie jest kosztem kwalifikowanym, przedsiębiorca musi sfinansować go ze środków własnych. Jeżeli koszt usługi wyniesie np. 18 tys. zł (netto) i 22,1 tys. brutto, firma będzie musiała ze środków własnych sfinansować 7,1 tys. zł. ( 3 tys. zł ponad limit 15 tys. z ł i podatek VAT od całości). Jak już zostało zauważone „Bon na innowacje" przeznaczony jest dla mikro i małych firm. Należy jednak dodać, że chodzi tu o przedsiębiorców, którzy w roku złożenia wniosku oraz w ciągu poprzednich trzech lat kalendarzowych nie korzystali z usług jednostki naukowej w zakresie wdrożenia lub rozwoju produktu lub technologii. Przedsiębiorca, który już uzyskał wsparcie z tego programu, także nie może ubiegać się o kolejne wsparcie.
Wybrane jednostki
Wreszcie należy podkreślić, że wykonawcą usługi może być wyłącznie jednostka naukowa określona w art. 2 pkt. 9a-e ustawy o zasadach finansowania nauki (DzU z 2010r., nr 96 poz. 615) prowadząca w sposób ciągły badania naukowe lub prace rozwojowe. Tym samym mogą to być:
- podstawowe jednostki organizacyjne uczelni w rozumieniu statutu takiej uczelni,
- jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk,