Angaż na czas próbny ma przede wszystkim wypróbować umiejętności i przyuczyć pracownika do wykonywania pracy, którą firma chce mu powierzyć. Często jest to jednak wzajemna próba. Pracownik bowiem ocenia pracodawcę i warunki, jakie panują w firmie, oraz porównuje swoje umiejętności z zakresem proponowanej pracy.
Trzy miesiące
Spośród pracowniczych kontraktów terminowych to jedyna umowa, w której strony są w znacznym stopniu ograniczone przez kodeks pracy co do ustalania okresu jej trwania. Maksymalnie można ją zawrzeć na trzy miesiące (ale można na krótszy okres, np. jeden tydzień). Granica ta zapobiega nadmiernemu i nieuzasadnionemu zatrudnianiu pracowników „na próbę".
Proponując kandydatowi do pracy zawarcie takiej umowy i ustalając okres jej trwania, trzeba mieć na względzie rodzaj pracy, jaką chce się mu powierzyć w przyszłości – na ile praca ta jest trudna do wykonania. Jeśli okres próby będzie zbyt krótki, po prostu nie spełni swojej roli.
Ze względu na swój cel umowa o pracę na okres próbny może poprzedzać każdą umowę o pracę. Strony stosunku pracy mogą zawrzeć taką umowę nawet kilka razy, np. w razie powierzenia pracy na innym niż dotychczas stanowisku. Ale uwaga – przepisy kodeksu pracy dopuszczając zawarcie umowy na okres próbny używają określenia „każda z umów może być poprzedzona umową na okres próbny".
Oznacza to, że co do zasady taka umowa pomiędzy tymi samymi stronami powinna być tylko jedna. Możliwe jest zawarcie z tym samym pracownikiem drugiej testującej umowy w razie, gdy szef chce zatrudnić podwładnego na nowym stanowisku, gdzie warunki pracy (jej rodzaj, powierzane zadania, obsługiwane maszyny, itp.) uzasadniają zawarcie umowy na okres próbny.