Firma skorzysta z jednego ubezpieczenia assistance

W skład pakietu firmowych ubezpieczeń komunikacyjnych może wejść nawet do dziesięciu różnych produktów. Najważniejsze jest bez wątpienia ubezpieczenie obowiązkowe OC (odpowiedzialności cywilnej) – posiadacza pojazdu.

Ubezpieczenie AC (auto casco) jest zaś zwykle najdroższą częścią całego pakietu ubezpieczeń. Przedsiębiorca kupując auto casco zwykle dokupuje lub nawet dostaje bezpłatnie w pakiecie ubezpieczenia dodatkowe. To, że mało kosztują lub nawet wcale, nie oznacza, że są mniej ważne.

Tylko szkoda jest ważna

Generalnie ubezpieczenia dzieli się na ubezpieczenia szkody i sumy. Pierwsza grupa charakteryzuje się tym, że pokrycie ubezpieczeniowe dotyczy umówionych wcześniej uszczerbków, tj. konkretnych i mierzalnych strat wynikłych z określonych zdarzeń. Przykładem może być ubezpieczenie domu w zakresie takich zdarzeń jak pożar czy huragan. Ubezpieczyciel zwraca koszty odtworzenia stosownie do strat. Posiadanie podwójnego ubezpieczenia szkody nie ma wpływu na wysokość odszkodowania, gdyż celem ubezpieczenia szkody jest przywrócenie mienia do stanu takiego jak przed jej wystąpieniem.

Tak jak w loterii

Tymczasem ubezpieczenia sumy (np. ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków – NW) jest bliskie konstrukcji zakładu. Z ubezpieczycielem ustala się katalog określonych zdarzeń szkodowych, za które  określa się odpowiadające im wypłaty – czy to według kwot, czy procentowo od sumy gwarancyjnej. W odróżnieniu od ubezpieczenia szkód wypłata następuje z każdego ubezpieczenia, tak jak następowałaby z każdego zakładu czy wykupionego losu na loterii. Podział ten pozwala lepiej zrozumieć mechanizmy związane z licznymi „dodatkowymi” produktami komunikacyjnymi.

Podwójnie – nie znaczy lepiej

Rozróżnienie to jest o tyle ważne np. w przypadku samochodów firmowych, że często  zdarza się krzyżowanie  zakresów różnych usług i produktów ubezpieczeniowych. Typowym przykładem jest ubezpieczenie assistance. Jego posiadanie  jest nie tylko bardzo ważne, ale nawet konieczne. Choćby z tego powodu, że w  przypadku szkody każda firma  potrzebuje pojazdu zastępczego, aby mogła kontynuować działalność.

W tym kontekście trzeba rozróżnić szkodę własną – tj. wyrządzoną z winy naszego pracownika, od szkody zawinionej przez osobę trzecią – ta będzie w pełni pokryta z OC sprawcy.

Jednak, mimo iż ubezpieczenie OC posiadacza obejmuje również koszty wynajęcia samochodu zastępczego, to faktyczne uzyskanie pojazdu zastępczego lub nawet zwrot kosztów jego wynajęcia są ciągle  kłopotliwe (choć w tej sprawie  jest uchwała Sądu Najwyższego z 13 marca 2012 r., sygn. akt III CZP 75/11). Skorzystanie z assistance w razie zdarzenia drogowego jawi  się jako rozwiązanie proste. W takiej sytuacji czasami okazuje się, że umów o assistance przedsiębiorca ma kilka i to o krzyżujących się zakresach.

Assistance jest standardowo kupowane przy polisie ubezpieczeniowej, usługę taką świadczą dilerzy danej marki, stowarzyszenia pomocowe i inne podmioty. Często usługa ta jest dokładana do ubezpieczenia życiowego lub karty kredytowej, a nawet do kredytu bankowego. Niestety wizja dopieszczania  przedsiębiorcy przez wszystkie firmy assistance nie jest prawdziwa i skorzystać można tylko z jednego assistance. Pozostałe na ogół okazują się niepotrzebne. Gdyby przedsiębiorca dokładnie zastanowił się przed  podpisaniem tych umów, to  na pewno by z nich zrezygnował, oszczędzając pieniądze.

Przykład

W podróży do Warszawy sprzedawca miał awarię sprzęgła służbowego pojazdu. Skorzystał z numeru assistance dilera naklejonego na szybie. Z najbliższej autoryzowanej stacji obsługi nadjechała laweta i pojazd zabrano.

Po kilku godzinach oczekiwania okazało się, że naprawa potrwa kilka dni – niestety assistance dilera nie obejmowało udostępnienia pojazdu zastępczego. Co gorsza wobec holowania  na podstawie  innego assistance usługodawcy, ubezpieczyciel odmówił przyjęcia szkody ze swojego assistance.

Stan polskich dróg jest niedobry. Dość często spotyka się na nich czy to wysypane w celu naprawy nawierzchni kruszywo, czy to pozostawione przez jadące pojazdy drobne kamienie i żwir. Są one często bezpośrednią przyczyną uszkodzenia karoserii, a przede wszystkim szyb.

Jednak ze względu na to, że ubezpieczenie auto casco ma zwykle dość wysoki próg kwotowy, od którego działa (tzw. franszyzę integralną), drobne szkody w szybach standardowo nie mieszczą  się w tej kwocie (jest to np. 300 – 500 zł).

Ponadto każda taka szkoda mimo swej niewielkiej wysokości psuje przebiegi szkodowe auto casco. Z tych względów większość ubezpieczycieli proponuje (z korzyścią dla ubezpieczonych) niezależne ubezpieczenie szyb. Niestety produkt ten nie zawsze jest wygodny.

Przykład

Jadąc z towarem, właściciel mercedesa vito zauważył pęknięcie na szybie. Zjechał więc z trasy do najbliższego miasta  i tam dokonał wymiany szyby. Cała operacja trwała około trzech godzin.

Wystawiono rachunek na 700 zł, który poszkodowany kilka dni później wysłał firmie ubezpieczeniowej z prośbą o realizację. Niestety ta odmówiła wypłaty, argumentując brakiem zgłoszenia szkody na miejscu zdarzenia, które co więcej powinno być dokonane najdalej w ciągu doby.

Krzyżowanie się ubezpieczenia szyb z ubezpieczeniem autocasco powoduje, że szkodę można było zgłosić z tego drugiego ubezpieczenia, o czym poszkodowany w powyższym przykładzie nie wiedział. Warunkiem jest, aby franszyza integralna (minimalna wartość szkody, od której działa AC) była niższa od poniesionej szkody.

Antyubezpieczenie

Od pewnego czasu standardem rynkowym stało się dokładanie do pakietu komunikacyjnego ubezpieczenia kosztów ochrony prawnej z tytułu zdarzeń drogowych. W  Polsce częsta jest tzw. racjonalna apatia tj. rezygnacja z dochodzenia swoich racji przed sądem ze względu na niewielką wartość przedmiotu sporu i wysokie koszty procesu. Remedium  ma być ubezpieczenie kosztów ochrony prawnej. W wersji najbardziej rozbudowanej obejmuje ono:

- honoraria adwokackie i radcowskie,

- wpisy i opłaty sądowe i urzędowe, w tym koszty dla świadków i biegłych, postępowania egzekucyjnego,

- koszty strony przeciwnej, jeśli to wynika z orzeczenia sądu,

- poręczenia majątkowe, czyli tzw. kaucje.

Ubezpieczenie to jest traktowane w sposób specjalny (art. 14 ust. 2 i 3 ustawy o działalności ubezpieczeniowej z 22 maja 2003 r., DzU 2003 r. nr 124, poz. 1151 z późn. zm.), a to choćby z powodu kierowania większości pozwów związanych z użytkowaniem środków komunikacji przeciwko ubezpieczycielom.

W istocie ubezpieczenie to jest często ubezpieczeniem kosztów procesu przeciwko ubezpieczycielowi, często wręcz przeciwko temu samemu, który sprzedał ten produkt w pakiecie. Z tych względów ubezpieczyciel musi mieć odrębną likwidację szkód z ubezpieczenia ochrony prawnej.

Wersja ubezpieczenia ochrony prawnej, jaką otrzymuje się przy ubezpieczeniu komunikacyjnym, jest zwykle ograniczona. Podobnie jak z assistance, i w tym zakresie zdarza się krzyżowanie  ubezpieczenia z produktami obejmującymi całe przedsiębiorstwo, jak i ubezpieczeniem OC.

NW, czyli zakład

Typowym ubezpieczeniem sumy jest ubezpieczenie NW,  tj. od skutków nieszczęśliwych wypadków komunikacyjnych. Najprostsze ubezpieczenie wypadkowe otrzymuje się często gratis przy pakiecie flotowym OC i AC. Ubezpieczenie NW dotyczy kierującego jak i jego pasażerów. Ważne zastrzeżenie: wszyscy pasażerowie biorący udział w jakimkolwiek zdarzeniu drogowym objęci są OC sprawcy. Ubezpieczenie NW jest najważniejsze dla kierującego pojazdem, gdyż ten nie otrzyma odszkodowania, gdy sam ponosi odpowiedzialność.

Ubezpieczenie NW ma sens, gdy suma gwarancyjna jest wysoka (od 20 tys. zł wzwyż). Tyle że ubezpieczenia te są wypłacane niezależnie, tj. sumują się i mając ich kilka  przedsiębiorca otrzyma  oddzielne odszkodowanie z każdego. Na ogół drobne ubezpieczenie NW jest dokładane do innych usług finansowych jak karta kredytowa, konto osobiste. Dodatkowym NW zwykle objęci są pracownicy, uczniowie, turyści. Dokładane jest do karnetów narciarskich czy biletów do aquaparku. Jego zaletą jest prostota konstrukcji oraz łatwość zawarcia umowy (SMS-em czy przez skasowanie biletu). Jego wadą zaś jest ograniczony katalog zdarzeń, z których następuje wypłata.

Przykład

Poszkodowany w wyniku wypadku zgłosił z OC sprawcy szkodę na osobie. Doznał potłuczeń przedramienia oraz skręcenia kręgosłupa. Z OC komunikacyjnego sprawcy wypłacono zadośćuczynienie.

Poszkodowany posiadał też wysokie ubezpieczenie NW na 50 tys. zł. Zgłosił szkodę z tego ubezpieczenia, ale odmówiono mu wypłaty, gdyż: „skręcenia kręgosłupa nie ma na liście uszczerbków objętych ubezpieczeniem”.

Wysokość sumy gwarancyjnej w NW powinna być uzależniona od ryzyka wykonywanych czynności zawodowych.