Komentuje Bartosz Barański, starszy konsultant w Dziale Doradztwa Podatkowego firmy Deloitte (zespół podatków pośrednich, biuro w Warszawie)
Spór w niniejszej sprawie sprowadzał się do tego, czy spółka może odliczyć podatek naliczony wynikający z faktur wystawionych przez członka zarządu z tytułu czynności podejmowanych w ramach kontraktu menedżerskiego.
Jeżeli menedżer nie występuje w obrocie jako podatnik VAT, to czynności przez niego podejmowane nie podlegają opodatkowaniu. Zgodnie natomiast z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących transakcje, które nie podlegają opodatkowaniu.
NSA uznał, że menedżer-członek zarządu spółki nie spełnia przesłanek pozwalających na uznanie go za podatnika VAT. Stanowisko sądu znajduje uzasadnienie w przepisach ustawy o VAT. Zgodnie bowiem z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikiem jest podmiot wykonujący samodzielną działalność gospodarczą.
Za taką działalność nie uznaje się jednak, zgodnie z art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT, czynności podejmowanych w ramach kontraktów menedżerskich, jeżeli stosunek prawny istniejący pomiędzy stronami określa warunki podejmowania tych czynności i wynagrodzenie oraz wskazuje, że odpowiedzialność z tytułu wykonania tych czynności wobec osób trzecich ponosi zlecający. Aby więc uznać, że menedżer nie jest podatnikiem VAT, stosunek prawny łączący go ze spółką musi określać wszystkie te trzy zagadnienia łącznie. Dodatkowo warunki wykonywania czynności oraz wynagrodzenie powinny być określone w sposób, który uniemożliwia uznanie, że działalność jest prowadzona samodzielnie.
W omawianej sprawie menedżer miał zagwarantowane wynagrodzenie co do zasady niezależne od nakładu bądź efektów pracy, miał prawo do otrzymania zwrotu wszelkich poniesionych kosztów, a dodatkowo w ramach wykonywanych czynności korzystał z mienia spółki. Określenie warunków i wynagrodzenia nastąpiło więc w sposób uzasadniający uznanie, że działalność menedżera nie była samodzielna, gdyż nie ponosił on ryzyka jej prowadzenia. W przypadku menedżerów-członków zarządu przepisy prawa handlowego wskazują, że co do zasady za skutki działań podjętych przez członka zarządu odpowiada spółka.