Oczywiście takie sytuacje się zdarzają. Przykładowo przedsiębiorca zainteresowany nabyciem działki pod budowę centrum handlowego będzie szczególnie zainteresowany zbadaniem, czy miejscowe przepisy w zakresie planowania i zagospodarowania przestrzennego pozwalają na wzniesienie takiego obiektu.
Z kolei w przypadku nabycia nieruchomości znajdującej się w otulinie rezerwatu przyrody wskazane będzie szczególnie uważne zbadanie ograniczeń środowiskowych, jakim poddane są inwestycje lokalizowane na tym obszarze.
Co jest najważniejsze w raporcie z badania?
Najistotniejsza z punktu widzenia planowanej transakcji część raportu to wnioski z przeprowadzonego audytu i zawarte w nim rekomendacje.
A co powinno się znaleźć we wnioskach?
Wnioski z raportu z badania muszą szczegółowo określać ryzyko związane z planowaną transakcją, wskazując sposoby jego wyeliminowania lub ograniczenia. Uzyskana w ten sposób wiedza o stanie prawnym nieruchomości stanowi podstawę: po pierwsze decyzji nabywcy co do przystąpienia do transakcji, a po drugie sformułowania warunków transakcji.
Umowa sprzedaży, w zależności od rodzaju stwierdzonego w audycie ryzyka, może zawierać też dodatkowe niestandardowe postanowienia chroniące interesy nabywcy nieruchomości.
Jak to jest w praktyce, czy często bywa tak, że stan prawny nieruchomości, które mają być przedmiotem obrotu gospodarczego, nie wzbudza żadnych kontrowersji?
Bardzo rzadko zdarza się sytuacja, w której stan prawny nieruchomości nie budzi żadnych zastrzeżeń. Większość okoliczności stwierdzonych w ramach badania due diligence nie stanowi jednak przesłanki rezygnacji z planowanej transakcji. Pomimo tego, nawet w przypadku drobnych nieprawidłowości, wskazane jest uzyskanie informacji o ich istnieniu i optymalne zabezpieczenie się przed możliwymi – nawet mało prawdopodobnymi – negatywnymi konsekwencjami.
Czy audyt powinien mieć też wpływ na zapisy przedwstępnej umowy sprzedaży nieruchomości? Jeśli tak, to w jakim zakresie?
W razie zawierania umowy przedwstępnej sprzedaży po audycie jej postanowienia powinny uzależniać zawarcie ostatecznej umowy od podjęcia odpowiednich działań przez zbywcę lub złożenia przez niego stosownych oświadczeń w umowie ostatecznej, zmierzających do wyłączenia lub ograniczenia ryzyka zidentyfikowanego w audycie.
Przykładowo, jeżeli w toku badania budynku mieszkalnego ujawniona zostanie konieczność zapewnienia dotychczasowym lokatorom lokali zastępczych, nabywca może żądać zawarcia w umowie przedwstępnej zapisów uzależniających zawarcie przyrzeczonej umowy sprzedaży od wypełnienia tego obowiązku przez zbywcę.
Jeżeli natomiast nabywca gotów jest ponieść związane z tym obowiązkiem ryzyko, informacja uzyskana dzięki badaniu due diligence może stanowić podstawę negocjacji w sprawie obniżenia ceny.
—
rozmawiał Jerzy Kowalski